در یکی دو سال اخیر حضور خودروهای چینی در خیابان های ایران به امری عادی مبدل شده، خودروهایی که اغلب نه نشان با هویتی دارند نه شرایط فنی و ایمنی تایید شده ای، اما تنها دل خوشی قشر متوسط برای فرار از خودروهای قدیمی تولید داخل هستند.

حال شایعاتی از احتمال ورود خودرو جدید کمپانی جیلی به گوش می رسد، بنابراین بر آن شدیم تا به معرفی اولیه این جیلی جدید بپردازیم.

جیلی امگرند GS در کلاس خودروهای هاچ بک/ کراس اوور قرار می گیرد به بازار معرفی کرده است، این خودرو در مدل استاندارد قیمتی برابر با 77.800 یوان و در مدل اسپرت قیمتی در حدود 108.800 یوان دارد که با احتساب نرخ یوان و تعرفه های گمرکی به خودرو نسبتا گران قیمتی در بازار ایران تبدیل می شود.

شرکت وارد کننده با وجود حواشی متفاوت عرضه جیلی در ایران، سعی در ورود این خودرو به کشور دارد تا شاید شرایط دو سال گذشته خود را جبران کنند.

کمپانی جیلی برای این خودرو دو پیشرانه در نظر گرفته است، برای نمونه استاندارد پیشرانه 1.3 لیتری که به کمک توربوشارژر می تواند قدرتی برابر با 130 اسب بخار تولید کند و گشتاوری در حدود 185 نیوتن متر در اختیار راننده قرار می دهد.

برای مدل اسپرت موتور 1.8 لیتری تنفس طبیعی که قدرتی برابر با 133 اسب بخار دارد و می تواند گشتاوری در حدود 170 نیوتن متر را تولید کند.

این موتور دوم ظاهرا با جیلی های امگرند موجود در کشورمان مشابهت فنی دارد و یکی از موتورهای کپی برداری شده از روی محصولات تویوتا به حساب می آید.

برای هر دو مدل این جیلی گیربکس 6 سرعته دستی یا 6 سرعته اتوماتیک قابل سفارش خواهند بود.

در نمای ظاهری تفاوتی که بین مدل اسپرت و معمولی وجود دارد، سپر جلو، باله انتهای سقف، خروجی اگزوز و سپر عقب می باشد. امکانات قسمت داخلی این خودرو نیز شامل پدالهای الومینیومی، صندلیهای چرم و همچنین صفحه نمایشگری ۸ اینچی با امکاناتی مانند سیستم اپل CarPlay و اپلیکیشن مخصوص جیلی با نام G-link می شود که این خودروی چینی را به خودرویی خوب و مناسب بازار ایران تبدیل می کند.

بر اساس پیش بینی های اولیه، این خودرو در صورت ورود به ایران قیمتی بالاتر از 65 میلیون تومان خواهد داشت و باید ببینیم مشتریان ایرانی که به امکانات رفاهی خودروها بسیار اهمیت می دهند به این خودروی چینی روی خوش نشان می دهند یا این مدل هم مانند دو محصول قبلی جیلی در ایران دچار حاشیه های مربوط به بی مدیریتی می شود.

گفتنی است، کمپانی جیلی هم اکنون بخش قابل توجهی از سهام عمده را در تملک خود دارد و به لطف دانش این شرکت توانست با مدل جیلی امگرند ec7 چهار ستاره ایمنی از موسسه ایمنی اروپا را در تست تصادف کسب کند.

با این حال شرکت وارد کننده این خودرو به ایران در زمینه بازاریابی چندان موفق عمل نکرده است و در شرایط فعلی نیز سرنوشت ادامه عرضه محصولات جیلی در بازار ایران روشن نیست.

حال باید منتظر ماند و دید که پس از عرضه مدل های ec7 و x7، واردات خودروهای جیلی با مدل امگرند GS ادامه خواهد یافت یا خیر.

روز گذشته برایتان نوشتیم اخیرا اسکرین شات هایی در فضای مجازی منتشر شده اند که حکایت از عرضه دستیار صوتی سیری در کنار نسخه جدید پلتفرم OS X دارند. در همین راستا، سوالی که برای بسیاری پیش آمد، این بود که اپل چگونه از سیری برای متصل کردن دستگاه های آیفون و مک به یکدیگر استفاده خواهد کرد و حالا به نظر می رسد که اهالی کوپرتینو برنامه هایی برای تحقق این امر دارند.

بنابر گزارش های جدید، ورژن بعدی سیستم عامل X احتمالا از قابلیتی بهره مند خواهد بود که به کاربران اجازه می دهد تا با استفاده از حسگر اثرانگشت Touch ID تعبیه شده در موبایل های آیفون، قفل دستگاه مک خود را باز کنند. در تئوری، برای تحقق چنین امری، کاربر باید به مک خود نزدیک باشد تا روند باز کردن قفل به درستی انجام شود.

در حال حاضر تصور بر این است که کاربر باید موبایل و دستگاه مک خود را به کمک بلوتوث به یکدیگر متصل کند تا ارتباط میان این دو برقرار گشته و بتوان قفل مک را با Touch ID باز کرد.

مطمئنا افزودن امکان اتصال سنسور Touch ID به مک، بسیار جذاب به نظر می رسد و در این صورت، باز کردن قفل دستگاه نه تنها با سرعت بالاتر، بلکه با امنیت بیشتر به انجام خواهد رسید. اگر این موضوع حقیقت داشته باشد، حتی احتمال دارد که بتوان از اپل واچ نیز برای باز کردن قفل مک استفاده نمود. اما در هر صورت، هنوز این خبر به صورت رسمی تایید نشده و باید تا کنفرانس WWDC 2016 که قرار است در خرداد ماه برگزار شود، منتظر ماند.

دوازده سال از انتشار دووم 3 می گذرد. در هفته ای که گذشت شاهد عرضه ریبوت این بازی با نام DOOM بودیم، عنوانی که بر اساس گفته استودیو اید سافتور بازگشتی به ریشه ها دارد. متاسفانه همانند عناوین قبلی شرکت بتسدا، ناشر بازی، محدودیت انتشاری نقدها تا روز عرضه برداشته نشدند.

به همین دلیل بسیاری از منتقدها صبر کردند تا با تجربه بخش چند نفره به همراه دیگر پلیرها، بهتر بتوانند به بررسی بازی بپردازند. از طرف دیگر به نظر می رسد بتسدا یک نسخه واحد برای نقد دووم مشخص نکرده است. به بیان واضح تر، تمامی نقد ها میان سه پلتفرم تقسیم گشته و نمی توان به خوبی میانگین امتیازی بازی را تشخیص داد. این جریان برای فال اوت 4 هم تکرار شده بود.

اگر در آن زمان به وب سایت متاکریتیک سر می زدید، می فهمیدید که تعداد نقد نسخه های پلی استیشن 4 و رایانه های شخصی رقابتی تنگاتنگ داشتند. همان طور که گفتیم اکنون این مسئله برای دووم هم تکرار شده و با وجود انتشار بازی در هفته قبل، نقدهای نه چندان زیادی را شاهد هستیم. مقدمه را بیش از این طولانی نمی کنیم و به خلاصه نکات مثبت و منفی بازی می پردازیم.

دووم برگشته است، سریع تر و خشن تر از همیشه

با وجود این که دووم 3 عنوان زیبایی بود و به واسطه اتمسفرش بازیکن را غرق در دنیای خود می کرد،. اما برخلاف قسمت های قبلی، بازی روی محیط های کوچک و تاریک تر تمرکز داشت. در پی این اتفاق مبارزات هم سرعت کمتری به خود گرفتند. اولین نمایش های ریبوت دووم همگی نوید بازگشت به ریشه ها را می دادند.

منتقدانی که بازی را تجربه کردند همگی روی ذات خشن و سریع بازی اتفاق نظر داشتند. دووم برگشته است اما این بار سریع تر و خشن تر از همیشه. Peter Brown از Gamespot [به بازی امتیاز 80 داد] در نقد خود نوشت که ریبوت دووم احساسی مشابه به دو قسمت ابتدایی را برای بازیکن ها به ارمغان می آورد، احساسی که آغشته به سرعت و خشونت بیشتری است. Alec Meer از Rock Paper Shotgun هم که نظری مشابه داشت، گفت:

باور نکردنی به نظر می رسد، دووم برگشته. یک بازگشت واقعی، نه فقط چیزی که اسمش را یدک بکشد. مبارزات بازی آن قدر ادامه پیدا می کنند تا این تصور در ذهن تان نقش ببندد که دیگر نمی توانید بازی را ادامه دهید. اما این گونه نیست، شما استراحتی کوتاه کرده و دوباره به به جهنم باز می گردید.

البته این پایبندی به ریشه ها به مذاق همه منتقدان خوش نیامده است. قبل از هر چیزی باید بگوییم شوترهای سریع اکنون بسیار کمیاب بوده و بیشتر یک سبک سلیقه ای خوانده می شوند. از طرف دیگر اید سافتور با ریبوت دووم نه تنها انقلابی دوباره در صنعت گیمینگ ایجاد نکرد، بلکه حتی تلنگری کوچک به سبک اول شخص نزد. هدف اید سافتور هم اصلا این نبود و آن ها سعی داشتند تا بازیکن ها را دوباره به حال و هوای گذشته ببرند.

بنابراین خیلی عجیب نیست بازی انتظارات عده ای را برآورده نکند. به عنوان نمونه منتقد Metro GameCentral گفت شاید تغییرات کم بازی در نگاه اول جذاب باشند اما به صورت کامل رضایت بخش نبوده و حالتی تاریخ مصرف گذشته به خود می گیرند.

تنها دلیل خرید بازی: بخش تک نفره

شاید آخرین باری که صنعت گیمینگ پیرامون یک شوتر سریع هیجان زده شده بود به پنج سال پیش و انتشار Bulletstorm بازگردد. بنابراین طبیعی به نظر می رسید بازیکن های زیادی عطش تجربه عنوانی مشابه دووم را داشته باشند. در نگاهی که به نقدهای بازی می انداختیم، اصلی ترین دلیل خرید بازی بخش تک نفره آن است که به واسطه المان های مثبت خود می تواند گیمرهای زیادی را سرگرم کند.

Peter Brown که دووم را یک عنوان ساده توصیف کرد، گفت ریتم بازی بسیار سریع بوده و افت و خیز زیادی ندارد. حتی در صحنه هایی که حس می کنید کمی از سرعت دووم کاسته شده، سریعا با موجی از دشمنان گوناگون این تفکر از شما دور می شود. همچنین Jim Sterling از وبسایت Jimquistion [به بازی امتیاز 90 داد] گفت بازی تازگی خود را تا انتها حفظ می کند.

همان طور که می دانید برای اتمام بخش تک نفره دووم باید حدود 13 ساعت زمان صرف کنید. با کمی مقایسه میان بازی های شوتر امروزی می توانیم به بزرگی این عدد پی ببریم. اما سوال اینجاست آیا اید سافتور توانسته ریبوت را از منجلاب تکرار دور نماید؟ سوالی که Jim Sterling با نزدیک شدن به پایان بازی از خود می پرسید.

خوشبختانه او در نقد خود نوشت به واسطه سلاح های جدید و دشمنان متنوع حتی در انتها هم تشنه خونریزی خواهید بود. البته شاید علت اصلی این اتفاق را بتوان در نقد Gameinformer که توسط Mats Bertz [به بازی امتیاز 88 داد] یافت. او گفته در مراحل پایانی بازی رنگ و بوی خشن و سخت تری به خود گرفته و بازیکن را بیشتر دچار چالش می کنند.

طبیعتا این موضوع باعث خواهد شد تا به بازی خود سرعت بیشتری بدهید. در طرف دیگر، Peter Brown هم با اعلام این که از مرحله 13 به بعد سختی بازی افزایش پیدا می کند، موافقت خود را با حرف های Mats Bertz عنوان نمود. البته عکس همین قضیه در نقد Metro GameCentral مشاهده می شود. وی در بررسی خود نوشت که بازی قبل از پایان خود آب و تابش را از دست می دهد.

یکی از جذاب ترین بخش های فرنچایز دووم به سلاح هایش باز می گردد. Peter Brown طراحی آن ها را ترکیبی از عناصر دووم های قدیمی و جدید خواند که به واسطه کارایی های خود می توانند مبارزات خشنی را برای بازیکن ها به همراه بیاورند. او گفت شاید در ابتدا این مسئله به دلیل سلاح های ساده ای که دووم در اختیارتان قرار می دهد کمتر به چشم بخورد اما با ادامه بازی تازه به ذات خونینش پی خواهید برد.

همچنین Mats Bertz گفت اگر جای سلاح ها را حفظ کنید، می توانید با سرعت بسیار بیشتری آن ها را تعویض نمایید. چون بازیکن محدودیتی در حمل سلاح ندارد، استودیو سازنده برای راحتی کاربرها قابلیتی را فراهم نموده تا هنگام تعویض آن ها، بازی کمی آهسته شود. با تمام صحبت هایی که کردیم، دو مسئله خیلی مهم در این قسمت وجود دارد.

یکی از آن ها طراحی سینوسی سلاح ها است. به عبارت دیگر برخی اسلحه های درون بازی بالانس نبوده و شاید از آن ها چشم پوشی کنید. Peter Brown یکی از کسانی بود که به این ویژگی منفی اذعان داشت. مسئله دوم به بخشی شخصی سازی سلاح ها باز می گردد، ویژگی که تمامی منتقدان لب به تحسین آن گشودند.

به واسطه این بخش ارزش تکرار بازی افزایش یافته و گیمر می تواند قوی ترین دستگاه سلاخی شیاطین را برای خود خلق کند. البته از سرعت بالای بازی صحبت می کنیم، فکر نکنید تنها جذابیت بخش تک نفره به همین کشتار سریع آن است. چون مکان های مخفی هم از دیگر المان های مثبت بازی محسوب می شوند.

این ویژگی باعث خواهد شد تا با گشت و گذار در محیطی وسیع به آیتم های کمیابی برسید. Mats Bertz سند یکی از جذاب ترین بخش های ریبوت دووم را به نام همین قسمت زد. بنابراین با کمی حوصله می توانید مجهز تر از همیشه به استقبال شیاطین بروید.

اگر بخواهیم خشن ترین بخش بازی را نام ببریم، بدون شک Glory Kill را انتخاب خواهیم کرد. به واسطه قابلیت Glory Kill بازیکن می تواند هنگامی که میزان سلامتی دشمنان به حداقل رسیده، به آن ها نزدیک شده و با حرکات بسیار وحشیانه ای نابودشان کند. خرد کردن سر، قطع نمودن اعضا و کور کردن چشم ها تنها نمونه های کمی از این ویژگی هستند.

خوشبختانه منتقدان زیادی از این بخش استقبال کردند. شاید اصلی ترین دلیل آن را بتوان اقدام عاقلانه اید سافتور در وجود مزایای گوناگون برای Glory Kill عنوان نمود. چون این قابلیت نمایشی نبوده و با انجام آن ها به مزایایی مانند تیر بیشتر، افزایش سرعت و نمونه های مشابه دست پیدا خواهید کرد. البته همینجا یکی از عجیب ترین قسمت های نقد Digitally Downloaded [به بازی امتیاز 50 داد – کمترین نمره در متاکریتیک] مشخص می شود.

منتقد این وب سایت به سرعت بالای Glory Kill ها انتقاد داشت. Matt S گفت ریتم بسیار سریعاین قابلیت باعث شده تا بازیکن خیلی به آن ها توجهی نشان ندهد. او در ادامه اذعان داشت هیچ کدام از این صحنه های خشن همانند قسمت اولیه شوک آور نبوده و پس از چند ساعت لذت خود را از دست می دهند.

نا امیدی در بخش چند نفره موج می زند

دو قسمت ابتدایی دووم از سکان داران اصلی بخش چند نفره شوترها بودند. پس از سال ها تجربه دوباره یک شوتر سریع و رقابت با دوستان می توانست دل هر بازیکنی را برباید که متاسفانه این اتفاق رخ نداد. در بهترین حالت منتقدها تنها از بخش چند نفره به عنوان قسمتی سرگرم کننده یاد کردند. البته کفه ترازو در این قسمت بیشتر به سمت نقدهای منفی تر سنگینی می کند. Joab Gilroy از IGN [به بازی امتیاز 71 داد] در بررسی خود نوشت:

برخلاف بخش تک نفره که در آن دووم از شوترهای قدیمی الهام زیادی گرفته و کمی هم سعی کرده با المان های جدید [مانند بخش شخص سازی سلاح ها یا Glory Kill] بازیکن ها را سرگرم کند، عناصر بخش چند نفره کاملا مشابه شوترهای امروزی است. بازی در این قسمت از ریشه های خود فاصله گرفته و شما را تنها محدود به دو سلاح می کند.

منتقد Gameinformer هم در نقد خود نوشت شاید بازی در این بخش یادآور عناوینی مانند Quake یا Unreal باشد، اما با المان های محدودی که دارد بازیکن را خیلی درگیر نمی کند. Peter Brown هم نظر مشابهی داشت و گفت اگر سلاح های انحصاری موجود در بخش چند نفره و قابلیت تبدیل شدن به شیاطین را فاکتور بگیریم، بازی چیز جدیدی در مالتی پلیر خود ارائه نمی دهد.

او در ادامه افزود مدها هم از تعداد کمی رنج برده و با وجود جذابیت برخی از آن ها، در گذشته نمونه های مشابه شان را دیده ایم. البته سرعت بالا و طراحی خوب سلاح ها می تواند تا مدتی شما را سرگرم کند. Jim Sterling هم در نقد خود بخش چند نفره را ساده اما جذاب توصیف کرد که به واسطه پاداش ها و قسمت شخصی سازی اش می تواند بازیکن را درگیر خود نماید.

Matt S یکی دیگر از منتقدین مالتی پلیر بازی بود. او گفته بخش چند نفره نسبت به بتا پیشرفتی نداشته و فاقد اتسمفر کافی است. از طرفی هیچ چیز جدیدی هم به ژانر شوتر اضافه نمی کند. Rashid Sayed از Gamingbolt [به بازی امتیاز 90 داد] که بازی را بهترین شوتر نسل هشتم خواند، اعلام کرد بخش چند نفره دارای هرج و مرج بیشتری بوده و با المان های جذاب خود مانند شخصی سازی می تواند بازیکن را سرگرم کند.

بیشتر نقدها پیرامون همین صحبت ها می چرخد و در بهترین حالت می توانید واژه «سرگرم کننده» برای بخش مالتی پلیر را پیدا کنید. به نظر می رسد تنها وجود سرعت و قابلیت تبدیل به شیاطین برای جذابیت این قسمت کافی نبوده است.

محیط های بزرگ که کمی از تکرار رنج می برند

بر اساس گفته Peter Brown با وجود این که هر منطقه دارای تمایزات خاص خود است، اما به دلیل محیط های آشنایی [اشاره به قسمت های ابتدایی] که میبینید، احساس deja vu در شما زنده خواهد شد. محیط ها در ریبوت دووم بزرگ تر از همیشه هستند. بدون شک وجود محیط های عظیم تر در بازی باعث شده تا موج های بیشتر و متنوع تری از دشمنان را شاهد باشیم.

همچنین به واسطه این ویژگی بازیکن فضای بیشتری برای حرکت داشته و می تواند استراتژی های «بکش برو جلو» دیگری هم پیاده کند. Jim Sterling گفت مناطق بازی به گونه ای طراحی شده اند تا بازیکن را درگیر مبارزات نمایند. مزایای محیط های بزرگ به همین جا محدود نمی شوند و همان طور که بالاتر گفتیم وجود مکان های مخفی هم از دیگر جذابیت های بازی به شمار می روند.

البته این مورد به مذاق همه منتقدان خوش نیامده و Simon Parkin از The Guardian [به بازی امتیاز 80 داد] گفته حتی اگر نخواهید آیتم های مخفی را پیدا کنید، باز در برخی مواقع مجبور هستید راهی که طی کرده اید را برگردید. Peter Brown هم به ساختار تکراری مراحل اعتراض کرد. به نظر می رسد عبور و مرور مکرر از مریخ به جهنم منتقد گیم اسپات را خسته کرده باشد.

اگر بخواهیم یکی دیگر از مشکلات بازی در این بخش را نام می بریم، می توانیم به محیط های تکراری اشاره کنیم. منتقدهای وب سایت های IGN و Metro Game Centeral از جمله کسانی بودند که این موضوع را مطرح کردند. Matt S هم از طراحی بد جهنم انتقاد کرد.

شاید بزرگترین نکته منفی که به واسطه محیط های عظیم در بازی شاهد هستیم به بارگذاری طولانی آن ها باز گردد. وضعیت به گونه ای وخیم است که Rashid Sayed در نقد خود نوشت باید حدود 30 تا 50 ثانیه برای لودینگ محیط صبر کنید. Jim Sterling هم بزرگترین نکته منفی ریبوت دووم را همین قسمت عنوان کرد که می تواند تاثیر بدی روی ریتم بازی بگذارد.

با داستانی سر راست تر از همیشه طرف هستید

با وجود این که داستان در دو قسمت ابتدایی دووم از اهمیت بالایی برخوردار نبود، اما به واسطه روایت جذاب، بازیکن های زیادی به آن ها علاقه مند شدند. ریبوت دووم هم همین راه را در پیش گرفته و بازی اهمیت چندانی به این بخش نمی دهد. Zack Fuiss از Destructoid [به بازی امتیاز 90 داد] گفت انگار اید سافتور فهمیده که بازیکن ها برای داستان دووم را نمی خرند.

متاسفانه اهمیت پایین به داستان به مذاق خیلی از منتقدها خوش نیامده است. شاید برای پاسخ به این انتقادات دووم های قبلی را مثال بزنید. باید بگوییم سال ها از انتشار آن بازی ها گذشته و ریبوت دووم هم در بخش های دیگر آن تاثیر گذاری های همیشه را ندارد. از طرفی بر اساس گفته Peter Brown داستان دارای پتانسیل هایی بود که اید سافتور می توانست از آن ها استفاده کند، اما متاسفانه این اتفاق نیافتاد.

اشاره به داستان و روایت ساده بازی آن قدر بین نقدها مرسوم بوده که نمی دانیم به کدام یک از آن ها اشاره نماییم. به عنوان نمونه Rashid Sayed داستان دووم را افتضاح نامید. Matt S هم که از همان ابتدای نقد خود به عدم علاقه اش از بازی اشاره کرد، روایت ساخته جدید اید سافتور را بی احساس خواند.

البته بودند منتقدانی که مشکلی با داستان ساده بازی نداشتند. حتی Jim Sterling هم در نقد خود از روایت بازی که اتفاقات قسمت های قبل را به یکدیگر ارتباط می دهد، تعریف کرد. بالاخره سلیقه ها با یکدیگر تفاوت دارند.

Snap Map؛ خوب یا بد؟

قبل از انتشار دووم یکی از هیجان انگیز ترین بخش های بازی پیرامون SnapMap می چرخید، یک ویرایشگر بسیار قدرتمند و وسیع که به واسطه آن بازیکن می تواند نقشه هایی را بدون داشتن دانش فنی بالا طراحی کند. در این قسمت نظرها کمی متفاوت با یکدیگر هستند.

البته همه منتقدها از سادگی و بخش آموزشی بسیار مناسب SnapMap تعریف کردند، اما مسئله ای مهم به تنوع و آزادی عمل آن باز می گردد. در صورتی که Jim Sterling این بخش را ترکیب Little Big Planet با شیاطین توصیف کرد و منتقد Metro Game Centeral آن را مشابه Super Mario Maker دانست [هر دو بازی روی ساخت مراحل تمرکز دارند]، Mats Bertz از محدودیت SnapMap نالید.

موسیقی که آدرنالین خون تان را افزایش می دهد

در نکاتی که باید قبل از تجربه DOOM بدانید، اشاره کردیم که Mick Gordon در ریبوت دووم حضور خواهد داشت، موزیسینی که با ساخت ترک های Wolfenstein: The New Order نبوغ خود را نشان داده بود. خوشبختانه او در جدیدترین ساخته اش هم سربلند بیرون آمده و منتقدها از موزیک های خشن و متال دووم بسیار راضی هستند.

Jim Sterling موسیقی بازی را ترکیبی از قطعه های متال قدیمی بازی با سبک امروزی خواند. جذاب ترین بخش نقد او را در همین قسمت شاهد هستیم، جایی که گفته ترک های جدید حتی به اندازه موسیقی دووم های اولیه جذاب اند. Peter Brown هم با بی نظیر خواندن موسیقی بازی، آن را یکی از دلایل اصلی بالا رفتن آدرنالین خون در هنگام مبارزات دانست.

GamesRadar+ – 100
Gaming Age – 100
Brash Games – 100
IBtimes UK – 100
3Djuegos – 95
Meristation – 95
Paste Magazine – 95
ZTGD – 95
IGN Italy – 91
The Games Machine – 91
The Jimquisition – 90
Atomix – 90
God is a geek – 90
Hobby Consolas – 90
Destructoid – 90
Push Squre – 90
Playstation Universe – 90
Lazy Gamer – 90
IGN Denmark – 90
TheSixthAxis – 90
Eurogamer Italy – 90
Arcade Sushi – 90
Gadgets 360 – 90
LevelUp – 88
Game Informer – 88
PC Gamer – 88
Cheat Code Central – 86
Multiplayer.it – 85
GameCrate – 85
LaPs4 – 85
Worth Palying – 85
Kill Screen – 85
Polygon – 85
Vandal Online – 84
Hardcore Gamer – 80
XGN – 80
IGN Spain – 80
Gamer.no – 80
PC World – 80
Examiner – 80
Digital Spy – 80
PlayStation LifeStyle – 80
VideoGamer – 80
We got this Covered – 80
NZ Gamer – 80
GameSpot – 80
The Guardian – 80
Time – 80
Xbox Achievements – 80
Game Rant – 80
Trusted Reviews – 80
Post Arcade – 75
IGN – 71
Metro Game Central – 70
Digital Trends – 70
Slant Magazine – 60

میانگین امتیازی بازی تاکنون به صورت زیر بوده است:

وبسایت متاکریتیک با 42 نقد – 84

وبسایت اپن کریتیک با 59 نقد – 84

زندگی امروزی آنقدر پرفشار و پراسترس شده که حتی ساده ترین کارها هم در آدمی تنش و تشویش به وجود می آورند. در این بین همه ما احتیاج به فضایی برای خودمان داریم که از دغدغه ها دور شویم و برای حتی چند دقیقه هم که شده به مشکلات فکر نکنیم. بیایید این فضا را حباب آرامش بنامیم.

حباب آرامش هر کس مطابق با علایقش شکل می گیرد. برخی پیاده روی در پارک را ترجیح می دهند و برخی با چند صفحه کتاب خواندن راضی می شوند. اما من، شما و بسیاری از گیک های دیگر، دنیای جذاب بازی ها را به حباب آرامشمان می آوریم. با شخصیت های رنگارنگ بازی ها همراه می شویم و ذهن خود را درگیر مراحلی نفس گیر می کنیم.

ما قدر یک بازی خوب را می دانیم، چون مطمئن هستیم که به کمک آن، حباب آرامش می تواند رنگ و بویی بهتر به خود گیرد. اگر شما هم مثل ما به دنبال نقش و نگاری تازه برای حباب خود هستید، در ادامه مطلب با دیجیاتو و هفت سنگ همراه شوید تا شما را با جدید ترین و بهترین بازی های هفته آشنا کنیم.

Mr. Crab 2

حدس بزنید چه کسی برگشته است؟ جذاب ترین قهرمان دنیا آقای خرچنگ. همانند قسمت اول که حدود دو سال پیش انتشار یافت، در بازی باید با کمک دوستان هم نوع خود به یک ماجراجویی هیجان انگیز رفته و بچه خرچنگ های گم شده را نجات دهید. هسته اصلی گیم پلی Mr. Crab 2 را می توان مشابه عنوان Flicky که برای کنسول مگا درایو منتشر شده بود، دانست.

اگر به خاطر داشته باشید در این بازی باید جوجه ها را به خانه می بردید. البته Mr. Crab 2 به واسطه طراحی مراحل متفاوت و دایره مانند خود تجربه ای بدیع برای بازیکن ها به ارمغان می آورد. وجود قابلیت شخصی سازی، کاراکترهای مختلف و موسیقی بی نظیر از دیگر جذابیت های Mr. Crab 2 به شمار می روند. برای اطلاعات بیشتر، بازی در قسمت Editors’ Choice [انتخاب منتقدین] اپ استور هم قرار دارد.

Mekorama

واقعا چه چیزی بگوییم تا حق مطلب ادا شود؟ Mekorama با ساختار ساده گیم پلی خود بازیکن را فقط سرگرم نمی کند، بلکه با درگیر نمودنش به پازل هایی هوشمندانه، احساسی سرشار از آرامش را به او هدیه می دهد. موسیقی و محیط های تقریبا مشابه بازی به Monument Valley هم همین رویه ای را در پیش گرفته اند. گیم پلی Mekorama بدین صورت است که باید با عبور از مسیری مارپیچ گونه، شخصیت اصلی را به نقطه مورد نظر برسانید. طبیعتا در این راه چالش های زیادی انتظارتان را می کشد. وجود المان های مثبت و حجم بسیار کم بازی دلیلی برای تجربه نکردنش باقی نگذاشته است.

Snowboarding The Fourth Phase

شاید از فصل زمستان روزهای زیادی گذشته باشد، اما همچنان تجربه یک عنوان اسنوبوردینگ در این گرمای سوزان می تواند لحظه های لذت بخشی را به همراه خود بیاورد. استودیو Red Bull با Snowboarding The Fourth Phase آمده تا نشان دهد یکی از پادشاهان سبک ورزش های زمستانی روی اسمارت فون ها هست. همانند عناوین هم سبک در بازی باید با انتخاب یک اسنوبورد مسیری که انتخاب می کنید را به پایان برسانید.

وجود کنترل مناسب برای صفحه لمسی، شخصی سازی کاراکتر اصلی و مناطق گوناگون باعث شده تا بازی محبوبیت زیادی میان کاربرهای موبایل به دست آورد. شاید برای تان جالب باشد بدانید استودیو Red Bull ادعا کرده هدف اصلی Snowboarding The Fourth Phase تعریف دوباره ژانر اسنوبوردینگ در تلفن های همراه است.

Vector 2

چند هفته خیلی خوب را داریم پشت سر می گذاریم. اگر کمی پیرامون بازی های اسمارت فون ها اطلاعات داشته باشید، حتما نام Vector را شنیده اید، عنوانی پارکور مانند از استودیو نام دار NEKKI که تاکنون حدود 100 میلیون بازیکن را سرگرم خود کرده. چند روز پیش قسمت دوم این فرنچایز محبوب به اسم Vector 2 به انتشار رسید. مکانیزم های گیم پلی بازی مشابه گذشته بوده و مخلوطی از حرکات پارکور با سبک رانر است. تجهیزات جدید برای فرار از دشمنان، رنگ بندی بی نظیر محیط و کنترل مناسب از جذاب ترین بخش های Vector 2 به شمار می روند.

بازار تلفن های هوشمند در چند سال اخیر بسیار تغییر کرده و بازیگران تازه ای در آن رشد یافته اند. از آن طرف نیز برخی غول های سابق پای در مسیر افول گذاشته اند. شرکت هوآوی یکی از آن قدرت های نوظهور بازار است که حالا توانسته بعد از اپل و سامسونگ بیشترین سهم را در اختیار خود بگیرد. اما برخلاف تصور بسیاری از ما، این فروش صرفاً محدود به خود کشور چین و برخی بازارهای در حال رشد نمی شود. آمارهای موسسه گارتنر نشان می دهد که تقاضا برای موبایل های این شرکت در آمریکا و اروپا نیز به شکل چشمگیری افزایش یافته است.

وقتی به آمار کلی فروش موبایل ها در دنیا نگاه می کنیم، می بینیم که رشد این بازار به سبب اشباع آن، به طور محسوسی کند شده است. اما همین مسئله برای برخی از بازیگران نوظهور به فرصتی برای تثبیت موقعیت خود بدل شده است.

شرکت هایی چون هوآوی و اوپو چنین وضعیتی دارند. آمارهای گارتنر نشان می دهد که هوآوی در سه ماهه اول سال ۲۰۱۶ با افزایش فروش قابل توجهی مواجه بوده و حالا ۸.۳ از کل بازار تلفن های هوشمند را در اختیار دارد. نکته جالب در اینجاست که بخش عمده ای از این افزایش فروش به علت افزایش تقاضا برای موبایل های شرکت مذکور در اروپا و آمریکا بوده است.

اوپو نیز توانسته نسبت به سال قبل فروش خود را حدود دو برابر افزایش دهد، گرچه هنوز هم سهم زیادی از این فروش متعلق به چین و برخی دیگر از کشورهای آسیایی است.

البته همه کمپانی های چینی به اندازه این دو شرکت موفق نبوده اند؛ برندهایی چون لنوو و شیائومی در سه ماهه اول سال ۲۰۱۶ با افت محسوسی در مشتریان خود مواجه شده اند. گرچه شکست های آنها در مقابل شکست پلتفرم ویندوز چندان به چشم نمی آید، چراکه سهم موبایل های ویندوزی حالا به حدود ۱ درصد از کل بازار کاهش یافته. در حالی که آنها در طی چند سال گذشته به زحمت خود را تا سهم ۵ درصدی نیز بالا کشیده بودند.

کمپانی مایکروسافت به تازگی اعلام کرده که ابزار ویرایش نقشه بازی Halo 5: Guardians قرار است بزودی روی پلتفرم ویندوز 10 عرضه شود. این ابزار که Forge نام گرفته، به صورت کاملا رایگان در دسترس کاربران پی سی خواهد بود و از قابلیت های متعددی روی این پلتفرم برخوردار است.

پیش از هرچیز، نسخه ویندوز 10 ابزار Forge، از ماوس و کیبورد پشتیبانی می کند و کاربران می توانند برای اولین بار، با استفاده از این دو تجهیزات، کنترل بهتری روی نقشه های خود داشته باشند و اجزای آن را با دقت بیشتری بچینند. Forge همچنین قرار است روی پی سی، از رزولوشن بالاتری نسبت به اکس باکس وان پشتیبانی کند و امکان اجرای آن با رزولوشن 4K فراهم شده است.

مضاف بر این، امکان به اشتراک گذاری نقشه های توسعه یافته با دوستان هم وجود دارد و می توان به کمک آنها، به بررسی و ایرادیابی نقشه ها پرداخت. در نهایت نیز، امکان انتشار نقشه های طراحی شده روی اکس باکس وان مهیا شده است تا دیگر بازیکنان Halo 5: Guardians هم بتوانند آن را تجربه نمایند؛ این موضوع سبب می شود تا بخش آنلاین بازی مورد بحث برای مدتی طولانی پا برجا مانده و دائما تجربیات جدیدی در اختیار گیمرها قرار گیرد.

استودیوی 343 Industried اعلام کرده که طی ماه های آتی، جزییات بیشتری را درباره نسخه پی سی ابزار Forge با گیمرها به اشتراک خواهد گذاشت و قرار است بزودی، امکانات و گزینه های بیشتری به نسخه اکس باکس وان Forge اضافه گردد. Halo 5 Forge که دسامبر گذشته روی اکس باکس وان در دسترس قرار گرفت، اواخر امسال راه خود را به ویندوز 10 باز خواهد کرد.

در سال 2012، نسخه ژاپنی موبایل گلکسی اس 3 سامسونگ به همراه حافظه پویای (DRAM) دو گیگابایتی به بازار عرضه شد. این موضوع اندکی تعجب برانگیز بود چرا که نسخه آمریکایی موبایل مورد بحث، با حافظه پویای 1 گیگابایتی عرضه شد که استاندارد رایج آن زمان به شمار می رفت. حالا بعد از گذشت 4 سال، زمان عرضه حافظه های پویای 6 گیگابایتی برای موبایل های اندرویدی رسیده و کره ای ها هم از آخرین چیپ حافظه پویای خود برای موبایل های پرچمدار رونمایی کرده اند.

طی رویداد Samsung Mobile Solution Forum که روز گذشته در شهر شنژن چین برگزار شد، سامسونگ از چیپ های حافظه پویای LPDDR4 شش گیگابایتی جدیدی رونمایی کرد که با فناوری 10 نانومتری توسعه یافته اند. استفاده از این فناوری سبب می شود تا مصرف انرژی به شکلی بهینه تر انجام شده و به تبع آن، عمر باتری اسمارت فون های جدید افزایش یابد.

اگر شایعات چند وقت اخیر حقیقت داشته باشند، گلکسی نوت 6 سامسونگ قرار است از مشخصات سخت افزاری بسیار قدرتمندی بهره ببرد. گفته می شود که این فبلت به نمایشگر 5.8 اینچی سوپر امولد با رزولوشن 1440×2560 مجهز خواهد بود و باتری 4000 میلی آمپر ساعتی در آن مورد استفاده قرار گرفته است. با توجه به اینکه کره ای ها همواره از به روزترین تجهیزات ممکن در فبلت خود بهره برده اند، انتظار می رود که این چیپ های حافظه پویا هم در گلکسی نوت 6 به چشم بخورند.

سامسونگ، گلکسی نوت 5 را در ماه آگوست سال گذشته به بازار عرضه کرد و اگر نوت 6 نیز تاریخ عرضه ای مشابه داشته باشد، هنوز فرصت زیادی برای انتشار گزارش ها و درز خبرهای بیشتر باقی مانده است. بدون شک کمپانی کره ای در حال ساخت فبلتی دیگر با سخت افزاری غول آسا است که در ماه های آتی، خبرهای بیشتری از آن به گوش خواهد رسید.

یکی از جذابترین ویژگی هایی که برای جدیدترین نسخه اندروید موسوم به اندروید N در نظر گرفته شده، قابلیت دریافت «آپدیت های یکپارچه» است. با این ویژگی، وقتی آپدیتی فراهم باشد، سیستم عامل می تواند ایمیج مربوط به آن را در پس زمینه دانلود نموده و به صورت خودکار دفعه بعدی که موبایل تان را ریبوت می کنید، آن را نصب نماید. اما شنیده ها حاکی از آن است که شاید موبایل های فعلی حتی در صورت دریافت نسخه جدید این سیستم عامل، از قابلیت فوق بی بهره باشند.

بسیاری می خواهند بدانند که بعد از بروزرسانی موبایل خود به اندروید N، باز هم برای دریافت آپدیت های آن باید منتظر سازنده یا اپراتور موبایل خود بمانند، یا این که گوگل خود آپدیت ها را برای تلفن هوشمندشان فراهم خواهد کرد؟

حالا Android Police مدعی شده که به اطلاعات تازه و البته ناخوشایندی در این خصوص دست یافته است. بر طبق ادعای این وبسایت، گوگل اعلام کرده که حتی گجت های نکسوسی فعلی نیز امکان دریافت آپدیت های یکپارچه را نخواهند داشت، چه رسد به سایر موبایل های اندرویدی.

ظاهراً برای دریافت چنین بروزرسانی هایی نیاز است که گجت اندرویدی مجهز به دو پارتیشن سیستمی باشد و ایجاد این پارتیشن بندی جدید از عهده کاربران عادی برنمی آید، یا دست کم انجام آن با خطرات زیادی از جمله بریک شدن دیوایس ها همراه خواهد بود.

Android Police معتقد است که دلیل عدم اعلام رسمی راهکار ایجاد پارتیشن دوم از طرف گوگل، همین احتمال بالای بریک شدن موبایل های هوشمند است. البته این به آن معنی است که به زودی شاهد انتشار آموزش های لازم از طرف توسعه دهندگان مستقل در وبسایت هایی از جمله XDA خواهیم بود.

اگر همه این شنیده ها صحت داشته باشند، فقط موبایل هایی که در سال های آینده عرضه شوند می توانند از قابلیت بسیار کارآمد آپدیت های یکپارچه بهره مند شوند. به طور قطع میلیون ها کاربر موبایل های اندرویدی و به خصوص صاحبان پرچمداران گرانقیمت، به هیچ وجه از این وضع راضی نخواهند بود.

استفاده از فیدخوان های RSS برای دنبال کردن اخبار روز مزایای بسیاری به همراه دارد: هم می توانید سریع تر از باز کردن سایت های منبع با مرورگر خبرها را بخوانید، هم صدها منبع خبری را از یک جا دنبال کنید و هم اینکه به متن اخبار در حالت آفلاین هم دسترسی داشته باشید.

این سه دلیل و ده ها موضوع دیگر باعث شده تا اهمیت فیدخوان های خبر برای بعضی افراد از نان شب هم واجب تر باشد، خصوصا کسانی که به دلیل مشغله کاری نمی توانند زمان زیادی را به دنبال کردن خبرها از منابع مختلف اختصاص بدهند.

اپلیکیشن Quote که امروز معرفی می کنیم، با پشتیبانی کامل از زبان فارسی یکی از فیدخوان های بسیار خوبی است که در پلتفرم اندروید می توانید به سراغش بروید. این اپلیکیشن در اصل برای خواندن و همگام سازی فید حساب های کاربری Feedly و Inoreader به طور همزمان طراحی شده، اما منابع خبری دلخواه را هم می توان به طور دستی به آن اضافه کرد.

با Quote می توانید در فید خبری هر تعداد سایتی که دوست دارید مشترک شوید. با انجام این کار، هر بار که به اینترنت متصل شوید فید شما در Quote با جدیدترین اخبار وبسایت های مشترک شده به روز رسانی و برای مطالعه در حالت آفلاین کَش می شود. حالا هر خبری را که بخوانید، به طور خودکار به دسته Read منتقل شده و مواردی که نخوانده اید در قسمت ناخوانده یا Unread باقی می مانند.

به همین مشکل می توانید مطمئن باشید که هیچ خبر مهمی را از قلم نخواهید انداخت. Quote برای مطالعه بهتر، امکان تغییر قلم و اندازه نوشته ها را نیز به شما داده. حتی برای آن که در شرایط نوری مختلف چشمتان آسیب کمتری ببیند، می توانید تم کلی اپ را به سیاه یا سفید تغییر دهید.

برای مواقعی که به اینترنت خوب دسترسی ندارید، Quote بهترین وسیله برای دنبال کردن خبرهاست. برای مصرف کمتر دیتا و بارگذاری سریع متن، می توانید جلوی نمایش تصاویر خبر را در آن بگیرید یا تنظیمات اپ را طوری تعریف کنید که فقط در صورت اتصال به اینترنت وای فای عکس های حجیم را بارگذاری کند.

اما از میان تمام قابلیت هایی که گفتیم، این ژست های حرکتی و جابجایی آسان Quote هستند که آن را به خبرخوانی فوق العاده تبدیل می کنند. برای نشانه گذاری هر خبر به عنوان خوانده شده، یک سوایپ به راست کافیست. اگر به چپ سوایپ کنید هم صفحه خبر بسته می شود. همچنین با یک ضربه روی خبر به حالت تمام صفحه وارد می شوید، و با دو ضربه وارد حالت Readability برای مطالعه بهتر خواهید شد.

کپی کردن متن و اشتراک گذاری اخبار هم با Quote کار آسانی است. فقط کافیست انگشتتان را چند ثانیه روی متن نگه دارید تا گزینه های انجام این کار برایتان نمایان شوند. در مجموع Quote با امکانات خوبی که در اختیار کاربرانش قرار داده یکی از خبرخوان های بسیار کارآمدی است که می توانید در موبایل های اندرویدی تان داشته باشید. این اپلیکیشن رایگان است و می توانید همین حالا با مراجعه گوگل پلی آن را در موبایل یا تبلت خود نصب کنید.

بازی های ویدیو به مرور زمان بیشتر و بیشتر به صحنه رقابتی وارد می شوند، عناوینی که روزی تنها به عنوان یک سرگرمی به آن ها نگاه می شد، امروزه به عنوان ورزش های الکترونیکی شناخته می شوند. سردمدار عناوین رقابتی هم بازی های سبک MOBA هستند، بازی هایی با گیم پلی عمیق و تکیه زیاد بر کار تیمی، هر ساله بازیکنان و تیم های زیادی را برای رقابت فرا می خوانند.

با وجود مسابقات با شکوه این عناوین، هنوز هم موبا بستری است که بازیکنان غیر حرفه ای هم می توانند از آن لذت ببرند. منبع درآومد عناوین این سبک بازیکنانی هستند که خارج از مسابقات حرفه ای و بیشتر به منظور سرگرمی و گاهی به چالش کشاندن مهارت های شان این بازی ها را تجربه می کنند.

دوتا 2 یکی از عناوین موبا محبوب و در حال رشد است که بازیکنان بسیاری را به سمت خود فراخوانده، بازیکنانی که شاید پیشتر هیچ تجربه ای از عناوین موبا نداشته اند و درک مکانیزم های این سبک می تواند برای شان دشوار و تا حدی گیج کننده باشد. این پیچیدگی ها گاهی به حدی اوج می گیرند که بازیکنان با نا امیدی این عناوین را کنار می گذارند و فرصت بیشتری به آن ها نمی دهند.

به همین دلیل هم بر آن شدیم به منظور آشنا سازی پلیر ها با عناوین موبا و مشتاق کردن آن ها به تجربه این عناوین، تا حدی مکانیزم های ابتدایی دوتا 2 را به شیوه ساده بیان کنیم تا بازیکنان در بازی وقت شان را بیشتر به افزایش مهارت و کسب تجربه اختصاص دهند تا یادگیری مکانیزم های ابتدایی بازی.

• قسمت اول: قوانین ابتدایی
• قسمت دوم: قهرمان ها، قابلیت ها و نقش های شان در بازی
• قسمت سوم: لاین ها
• قسمت چهارم: جنگل
• قسمت پنجم: آیتم ها
• قسمت ششم: راهنمایی های پیشرفته

هیرو ها واحد های خاصی هستند که توسط بازیکنان کنترل می شوند. در شروع بازی، بازیکنان به دو تیم 5 نفره تقسیم می شوند و هر بازیکنی باید از بین 111 هیرو موجود، قهرمان خودش را برگزیند و در طول بازی این قهرمان و دیگر واحد های تحت تملکش را کنترل کند.

قهرمانان می توانند به اغلب واحد های خودی و غیر خودی حمله کنند، این مکانیزم Basic Attack و یا Auto Attack نام دارد و دستور آن با فشردن راست کلیک روی یک واحد صادر می شود.

Attack Damage: آسیبی است که ضربات پایه ای هیرو به دیگر یونیت ها وارد می کند.

Attack Range: هر هیرو تنها قادر است به واحد هایی که در فاصله خاصی از او قرار گرفته اند حمله کند و در صورتی که .اهدافش در این محدوده نباشد، ابتدا به سمت شان حرکت خواهد کرد.

Attack speed: هر هیرو با سرعت خاصی به واحد های دیگر حمله می کند، به عبارت دیگری بین هر دو حمله او، مدت زمان مشخصی فاصله زمانی است. در شروع هر بازی این فاصله زمانی بین دو حمله مقدار ثابتی است که به آن Base Attack Time می گویند. در هر ثانیه، هر هیرو 1 بر روی BAT بار (Basic Attack Speed) می تواند حمله کند (طبیعتا اگر BAT هیرو ای برابر 0.5 باشد، یعنی بین هر دو حمله اش نیم ثانیه فاصله باشد در هر ثانیه 2 بار حمله می کند) . با خرید آیتم های گوناگون و قدرتمند تر شدن صفات هیرو، Attack Speed او هم به مرور افزایش می یابد که به آن Increased Attack Speed می گویند. IAS درصدی است که افزایش BAS را نشان می دهد. وقتی می گوییم که Attack Speed یک واحد بیشتر شده، یعنی IAT مقدار 1 به خود گرفته و تعداد حملات هیرو در ثانیه 1 درصد افزایش یافته.

هنگامی که واحد های غیر خودی، چه واحد های تیم حریف و چه واحد های خنثی در نزدیکی هیروی بازیکن کشته شوند، هیرو ها امتیازات تجربه پاداش می گیرند. تمامی بازیکنان کار شان را از سطح یک آغاز می کنند اما قادرند با جمع آوری این امتیازات، هیرو شان را به لول های بعدی ارتقا دهند.

هیرو ها قابلیت هایی مختلف با تنوع و پیچیدگی بسیار دارند. اغلب آن ها از 4 قابلیت بهره می گیرند، سه قابلیت پایه ای و یک قابلیت آلتیمیت. هر بار که لول هیرو بالاتر می رود، امتیازی پاداش می گیرد که می تواند آن را صرف یادگیری و یا ارتقا سطح قابلیت هایش و یا قوی تر ساختن خصلت ها و صفت های متفاوتش (Attributes) کند. قابلیت های پایه ای 4 سطح دارند و قابلیت های آلتیمیت سه سطح و پیش از آزاد کردن اولین سطح این قابلیت ها استفاده از آن ها ممکن نیست.

اما با رسیدن هیرو به یک لول خاص، لزوما نمی توان هر قابلیتی را ارتقا بخشید. برای مثال، تا پیش از رسیدن به لول سه، هیچ هیرویی نمی تواند یکی از قابلیت هایش را به سطح 2 برساند. دقیق تر بخواهیم بگوییم، اگر در اول بازی هنگامی که هیرو لول یک بود، امتیازش را صرف یادگیری اولین قابلیت پایه ایش کرد، در لول دو نمی تواند مجددا همین قابلیت را ارتقا بخشد، بلکه باید تا لول 3 صبر کند.

همین قضیه در مورد سومین سطح قابلیت ها هم صدق می کند. ارتقا دادن یک قابلیت به سومین سطحش تا پیش از رسیدن به لول 5 ممکن نیست. یادگیری قابلیت آلتیمیت هم تنها و تنها در لول 6 به بعد امکان پذیر است و امکان ارتقا آن به سطوح دو و سه در لول های 11 و 16 ممکن می شود.

در کنار این 4 قابلیت در رابط کاربری جایگاهی شامل سه عدد مختلف خواهید دید که می توان آن را همانند دیگر قابلیت ها ارتقا داد. این جایگاه در حقیقت نماینده Attribute Bonus آن هیرو است و ارتقا سطح آن، صفت های هیرو را که در ادامه این مقاله بیشتر در مورد آن ها توضیح خواهیم داد قدرتمند تر می کند.

قابلیت ها

انواع قابلیت ها

قابلیت ها انواع گوناگونی دارند، به طور کلی هنگامی که صحبت از نوع قابلیت می شود، منظور نحوه فعال سازی آن ها و اعمال اثرشان است. تمامی آیکن هایی که در زیر می بینید مربوط به Drow Ranger هستند، هیرویی که تمامی انواع قابلیت ها را داراست. این هیرو از گزینه های خوب برای بازیکنان تازه کار به شمار می رود، بنابراین می توانید با انتخاب این هیرو راحت تر با مکانیزم های بازی آشنا شوید.

Active: این قابلیت ها باید توسط بازیکن استفاده شوند تا اثر شان را در میدان نبرد بازی نمایش دهند. این ها اغلب مانا مصرف می کنند و پس از استفاده وارد وضعیت Cooldown می شوند و اغلب مکانیزمی برای نشانه گیری هدف شان دارند. اکثر قابلیت های دوتا 2 از این نوع هستند.

برای فعال سازی این نوع قابلیت ها، باید دکمه متناسب با آن قابلیت فشرده شود. با فشردن شدن این دکمه، مکانیزم نشانه گیری این قابلیت در صورت وجود نمایش داده می شود و بازیکن می تواند مشخص کند که این قابلیت را در کجا و یا روی چه واحدی فعال کند

Passive: قابلیت های پسیو اثرشان را یا به صورت دائمی پس از یادگیری شان نشان خواهند یاد و یا در شرایط خاصی به صورت کاملا خودکار و بدون نیاز به دخالت بازیکن فعال می شوند. این شرایط خاص می تواند حمله کردن، استفاده از قابلیت های دیگر و یا حتی آسیب دیدن از واحد های حریف باشد. تقریبا اکثر قابلیت های پسیو بازی با چند مورد استثنا نه مانا مصرف می کنند و نه Cooldown دارند.

Autocast: این قابلیت ها نوع خاصی از قابیت های Active هستند که می توانند روشن یا خاموش شوند و یا همانند تمامی قابلیت های اکتیو دیگر به صورت عادی استفاده شوند. اغلب این قابلیت ها جز چند مورد خاص، روی Auto Attack های هیرو تاثیر می گذارند و باعث اعمال تاثیر خاصی روی حملات عادی هیرو می شود. هنگامی که این قابلیت ها روشن شوند، هر حمله ای که بازیکن به واحد های دیگر می کند، این تاثیر را با خود به همراه دارد و مانا هم مصرف می کند.

برای مثال، هیرو Drow Ranger را تصور کنید، نخستین قابلیت این هیرو که با کلید Q فعال می شود، Frost Arrows نام دارد و یکی از این قابلیت ها است. استفاده از این قابلیت روی واحد های غیر خودی سرعت حرکت آن ها را آهسته می کند. اگر به صورت عادی و همانند دیگر قابلیت های اکتیو، با فشردن کلید Q این قابلیت را فعال کنید، باید هدف تان را برگزینید تا درو رنجر فقط یک بار به هدف تان با این قابلیت حمله کند و آن ها را آهسته کند. اما اگر با کلیک راست روی این قابلیت آن را روشن کنید، هر بار به صورت عادی به دیگر واحد ها حمله کنید، حملات شما با اثر این قابلیت همراه خواهند بود.

نشانه گیری قابلیت ها

همان طور که گفتیم قابلیت های Active و Autocast اغلب باید روی هدفی خاص نشانه گیری شوند، یعنی بازیکن باید واحدی خاص یا جایگاه خاصی از زمین بازی را هدف بگیرد. این نشانه گیری می تواند یکی از انواع زیر باشد.

• بدون هدف: این قابلیت ها نیاز به نشانه گیری ندارند، بلافاصله پس از فشردن کلید شان فعال می شوند و اغلب هم روی خود واحد استفاده کننده از آن قابلیت و یا واحد های خودی و یا غیر خودی در فاصله نزدیکش و یا در تمامی مپ بازی اثر می گذارند.
• هدف گیری یک نقطه: برای استفاده از این قابلیت ها، بازیکنا باید نقطه خاصی از زمین بازی را هدف بگیرد. با فشردن کلید مربوط به این قابلیت ها نشانگر موشواره تبدیل به هدف گیری می شود که نشان می دهد که بازیکن باید نقطه خاصی را برای استفاده از آن قابلیت برگزیند. این قابلیت ها هم انواع مختلفی دارند، انتخاب یک نقطه برای برخی از این قابلیت ها مشخص می کند که آن اثر ان قابلیت دقیقا در آن نقطه اعمال خواهد شد و یا اینکه جهت پرتاب آن قابلیت از طرف هیرو را مشخص می کند (همانند هوک Pudge).

• هدف گیری یه منطقه: این نوع نشانه گیری هم مانند نشانه گیری یک نقطه عمل می کند، با این تفاوت که بازیکن باید یک منقطه کامل را هدف بگیرد و نه فقط یک نقطه خاص را. با فشردن کلید این قابلیت اغلب دایره ای با شعاعی محدود به مرکزیت نشانگر موشواره نمایان خواهد شد که محدوده اثر این قابلیت را مشخص می کند.
• هدف گیری یک واحد: این قابلیت ها روی هر نقطه ای از زمین بازی اعمال نمی شوند و بازیکن باید مستقیما واحدی دیگر را هدف بگیرد. با فشردن کلید این قابلیت ها نشانگر موشواره تبدیل به هدف گیر می شود و حال بازیکن باید یک واحد، خودی یا غیر خودی بر اساس کاربرد آن قابلیت را انتخاب کند. اغلب این قابلیت ها تنها روی واحد انتخاب شده اثر می گذارند.
• هدف گیری یک نقطه یا واحد: ترکیبی است از دو نوع از سیستم های هدف گیری قبلی. بازیکن یا باید یک نقطه و یا یک واحد را برای قابلیتش انتخاب کند.
• هدف گیری یک واحد با اثر گذاری روی یک منطقه: یکی از انواع هدف گیری یک واحد است، با این تفاوت که قابلیت اثر خودش را روی تمامی واحد های اطراف واحد هدف گیری شده اعمال خواهد کرد و نه فقط خود واحد انتخاب شده. مانند قابلیت Storm Hammer هیرو Sven. بازیکن برای استفاده از این قابلیت تنها باید یکی از هیرو های حریف را هدف بگیرد، اما پس از اصابت قابلیت به هدفش، تمامی هیرو های حریف اطراف واحد هدف گیری شده هم تحت تاثیر این قابلیت قرار خواهند گرفت.

همانند Auto Attack ها، برای استفاده از قابلیت ها روی یک واحد، نقطه یا منطقه خاص هم باید حداقل در فاصله مشخصی از هدف قرار گرفت. در صورتی که هدف تان در محدوده هیرو شما نباشد، هیرو ابتدا به سمت آن حرکت و در صورتی که هدف تان متحرک باشد آن را دنبال خواهد کرد.

صفات هیرو ها

به طور کلی سه صفت اصلی Strength ،Agility و Intelligence در دوتا وجود دارند که هر هیرو مقدار مشخصی از این صفت ها را دارا است. با افزایش لول هیرو، بالا بردن سطح Attribute Bonus، با خرید آیتم و به لطف برخی قابلیت ها، مقدار این صفات افزایش می یابد.

صفت اصلی: برای هر هیرویی، یکی از سه صفت، صفت اصلی اش به شمار می رود و هر میزان که مقدار این صفت اصلی افزایش یابد، قدرت ضرباتش هم به همان میزان بیشتر خواهد شد. به طور کلی، صفت اصلی هر هیرو سبک و نحوه بازی با او را مشخص می کند.

Strength: این صفت معیار سرسختی و مقاومت هیرو در برابر آسیب ها است و ظرفیت نوار سلامتی و سرعت پر شدن آن را مشخص می کند. هیرو هایی که Strength صفت اصلی شان است، بیشتر نقش تانک دارند، اکثرا تیم مبارزات را خودشان شروع می کنند و در تیم فایت ها از هیرو های حریف بیشترین آسیب ممکن را دریافت می کنند.

• افزایش Strength به اندازه یک واحد، 20 واحد به نوار سلامتی هیرو می افزاید.
• افزایش Strength به اندازه یک واحد، سرعت پر شدن نوار سلامتی را 0.03 واحد در ثانیه افزایش می دهد.

Agility: این صفت نشانگر چابکی هیرو ها است و مستقیما روی Armor و Attack Speed هیرو تاثیر گذار است. هیرو هایی که Agility صفت اصلی شان به شمار می رود بیشتر از Auto Attack های شان برای آسیب وارد کردن به واحد های حریف بهره می گیرند و اغلب اتکا بسیار زیادی به آیتم ها برای افزایش قدرت شان دارند.

• افزایش Agility به اندازه یک واحد، 0.14 واحد به Armor هیرو می افزاید.
• افزایش Agility به اندازه یک واحد، Attack Speed را یک واحد افزایش می دهد.

Intelligence: این صفت نماینده دانایی و به نوعی اگاهی هیرو ها است و روی ظرفیت نوار مانا، سرعت پر شدن آن و قدرت طلسم ها تاثیرش را نشان می دهد. هیرو هایی که از Intelligence به عنوان صفت اصلی شان بهره می گیرند بیشتر از قابلیت های شان برای آسیب رساندن به سایر واحد ها و یا یاری رساندن به هم تیمی های شان کمک می گیرند.

• افزایش Intelligence به اندازه یک واحد، 12 واحد به ظرفیت نوار مانا هیرو می افزاید.
• افزایش Intelligence به اندازه یک واحد، سرعت پر شدن نوار مانا را 0.04 واحد در ثانیه افزایش می دهد.
• افزایش Intelligence به اندازه یک واحد، 0.0625% به قدرت قابلیت های آن هیرو می افزاید.

انواع آسیب ها

منظور از آسیب وارد کردن به دیگر واحد ها، کاستن از سلامتی آن ها است، اغلب واحد ها و سازه ها قادرند به روش های مختلف به دیگر واحد ها آسیب وارد کنند. این آسیب ها در دسته های متفاوتی قرار می گیرند که آن ها را مفصل تر در ادامه توضیح خواهیم داد.

• Physical: آسیب های فیزیکی از Auto Attack های هیرو ها و برخی از قابلیت های شان نشات می گیرد. هر چه Armor واحدی بیشتر باشد، آسیب های فیزیکی روی او تاثیر کمتری خواهند گذاشت.
• Magical: اغلب قابلیت های دوتا آسیب های جادویی به هدف شان وارد می کنند، Magic Resistance از تاثیر ناشی از آسیب های جادویی می کاهد.
• Pure: برخی از قابلیت ها آسیب خالص به هدف شان وارد می کنند، نه ارمور و نه Magic Resistance از قدرت این گونه آسیب ها نمی کاهند.

Armor: صفتی است که بر اساس مقدارش، می تواند از آسیب فیزیکی وارد بر یک واحد بکاهد یا آن را افزایش دهد. از آسیب ناشی از ضربات دیگر واحد ها به هیرو در صورتی که آرمور مثبت باشد کاسته خواهد شد و در غیر این صورت این آسیب افزایش خواهد یافت. با استفاده از آیتم های مختلف و یا ارتقا Agility می توان آرمور را افزایش داد.

Magic Resistance: همانند آرمور برای آسیب های جادویی کار می کند و در صورت مثبت بودن، مقدار کمتری از آسیب وارده از نوار سلامتی هدف کم می شود و در صورتی که منفی باشد، تاثیر آسیب های جادویی روی هدف بیشتر خواهد بود.

نقش هیرو ها

حال که به طور کلی با صفت های هیرو ها آشنا شدیم، وقت آن رسیده که ببینیم چه دسته بندی ای برای هیرو ها وجود دارد و هر نقشی، چه وظیفه ای در طول بازی دارد.

Carry: کری ها هیرو هایی هستند که می توانند در طول قدرت هجومی بسیار بالایی بدست آورند. وظیفه نهایی آن ها، رساندن تیم شان به پیروزی است. کری ها، هیرو های Late Game به شمار می روند، به این معنی که در اواخر بازی، هنگامی که به لول بالایی رسیدند و آیتم های اصلی شان را خریداری کردند، بسیار قدرتمند می شوند

کری ها در از پای در آوردن هیرو های حریف بسیار مهارت دارند و قابلیت های آنان هم به گونه ای طراحی شده که آنان را در رسیدن به این هدف یاری برسانند. با این حال، قدرت حملات شان بسیار متکی به آیتم ها است و بنابرین باید ابتدا سعی کند با جمع آوری مقدار قابل توجهی طلا، آیتم های ضروری را سریعا خریداری کنند.

در اویل بازی، هنگامی که هیرو های کری هنوز قدرت قابل توجهی کسب نکرده اند، اغلب ضعیف هستند و به سرعت از پای در می آیند. برخی از کری ها به حدی در اوایل بازی ضعیف هستند که گاهی تا دقایق 30 و حتی 40 بازی در فایت ها شرکت نمی کنند، مگر اینکه مطمئن باشند که قادرند بدون در خطر انداختن جان شان به تیم یازی برسانند. این گونه از کری ها که اتکا بسیار زیادی به آیتم ها و دارند Hard Carry نامیده می شوند.

Disabler: یکی از قابلیت های این هیرو ها، قطعا می تواند یک یا عده از هیرو های دشمن را به نحوی ناتوان سازد تا این فرصت برای کری تیم مهیا شود تا کار آن ها را یک سره کند. در اوایل بازی این هیرو ها اغلب به عنوان پشتیبان برای یاری رسانی به کری تیم با او همراه می شوند تا کری بتواند با خیال راحت تر در لاین طلا جمع آوری کند.

Initiator: هیرو های هستند که می توانند بدون دیدن آسیب قابل ملاحظه ای، آغارگر تیم فایت ها باشند و حتی تیم فایت را به گونه ای شروع کنند که تیم شان در موقعیت بهتری نسبت به حریف قرار بگیرد. این هیرو ها اغلب قادرند آسیب قدرتمندی در یک منطقه به تمامی هیرو ها وارد کنند و یا قابلیت هایی دارند که آن ها را قادر به ناتوان ساختن هیرو های حریف می کند.

جایگری با این هیرو ها اهمیت بسیاری دارد. برای شروع فایت، باید حتما خود را به نقطه ای برسانند تا بتوانند تعداد خوبی از هیرو های حریف را ناتوان و یا ضعیف کنند تا این فرصت برای سایر اعضای تیم ایجاد شود که کارشان را یکسره کنند. در اواخر بازی که تیم فایت ها نقش حیاتی پیدا می کنند، نقش این هیرو ها هم بسیار پر رنگ تر می شود.

Support: پشتیبانان، هیرو هایی هستند که وظیفه اصلی شان حفظ جان هم تیمی های شان است و در کنار این، باید فرصت از پای در آوردن هیرو های حریف را برای آنان مهیا سازند. ساپورت ها اغلب قابلیت هایی مفید برای اعضای تیم شان دارند، برای مثال می توانند آن ها را درمان کنند و یا دشمنان را ناتوان سازند.

این هیرو ها بیشتر به قابلیت های شان تکیه می کنند تا ضرباتش هجومی شان، چندان نیازی به جمع آوری طلا ندارند، بلکه باید به دیگر هیرو های تیم اللخصوص کری در فارم کردن طلا کمک کنند، برای همین هم اوایل بازی کری را همراهی می کنند تا هم در حفظ جانش بکشوند و هم جمع اوری گلد را برایش آسوده تر کنند.

Nuker: نوکر ها هیرو هایی هستند که قادرند آسیب قابل ملاحظه ای در زمانی نسبتا کم به یک واحد یا واحد های محدود به یک منطقه وارد کنند. این آسیب اغلب به صورت جادویی است و از قابلیت های آنان نشات می گیرد. نوکر ها قادرند در تیم فایت ها آسیب قابل ملاحظه به کل اعضای تیم حریف و یا با تمرکز روی یکی از آنان، تیم شان را به برتری عددی برسانند.

Pusher: پوشر ها هیرو های هستند که وظیفه دارند به سرعت سازه های تیم مقابل را تخریب کنند. اغلب قابلیت هایی دارند که به آن ها کمک می کنند موجب کریپ ها را سریع تر از پای در آورند و یا با احضار چندین واحد، به کریپ های خودی در نبرد با کریپ های حریف یاری برسانند.

Escape: هیرو هایی هستند که قادرند از درگیری ها قسر در بروند و با عقب نشینی از مرگ فرار کنند. این هیرو های برای لاین های سخت تر بسیار مفیدند، زیرا قادرند از موقعیت های صد در صد مرگ بگریزند و به جای اینکه کشته شوند، جمع آوری گلد را به زمان دیگری موکول کنند. انواع زیادی از مکانیزم های فرار موجود است، از نامرئی شدن گرفته تا تلپورت به نقطه ای دیگر.

لازم است تاکید کنیم که لزوما هر هیرو تنها و تنها در یکی از این دسته ها قرار نمی گیرد، برای مثال هیرو ای مانند Phantom Assassin کری است اما به لطف یکی از قابلیت هایش توانایی فرار را هم دارد، بنابراین هم Carry و هم Escape در نقش های او تیک خورده اند. نقش دیگری هم به عنوان Jungler وجود دارد که در مقالات بعدی آن را با جزئیات بیشتری بررسی خواهیم کرد.

موتورولا صبح امروز تیزری جدید برای رویداد 20 خرداد خود منتشر کرد که انتظار می رود در آن، از دستگاهی برای پروژه تانگو و تکنولوژی جدیدی برای موبایل های همراه رونمایی کند که گفته می شود نگاه مردم نسبت به اسمارت فون های امروزی را تغییر خواهد داد. پروژه تانگو ترکیبی از سنسورها و دوربین هایی است که امکان نقشه برداری سه بعدی از محیط پیرامون کاربر را به کمک موبایل یا تبلت فراهم می آورد.

طی این مراسم که قرار است در تاریخ 9 ژوئن یا 20 خرداد به صورت زنده استریم شود، شاهد معرفی خانوده ای جدید به نام Motorola Moto Z خواهیم بود که بنابر شایعات، یکی از اسمارت فون های این سری تنها 5.2 میلی متر ضخامت خواهد داشت. ضمنا سری Moto Z قرار است جایگزینی برای سری موبایل های پرچمدار Moto X باشد.

تیزری که امروز توسط موتورولا منتشر شده است، مخاطب را به سال ها پیش و زمانی که موبایل تاشوی RAZR V3 تازه عرضه شده بود، می برد. این ویدیو نشان می دهد که چطور در سال 2005، فصلی جدید در تاریخچه موبایل های همراه گشوده شد و با محبوبیت بسیاری که RAZR میان مردم یافت، موتورولا به یکی از برترین برندهای بازار بدل گشت.

در آن زمان، هنوز خبری از کیبوردهای QWERTY نبود و برای ثبت تصاویر سلفی، باید از یک آینه استفاده می کردید (البته لغت سلفی هنوز اختراع نشده بود!). شاید تنها موبایلی که موتورولا به کمک آن توانست بار دیگر به چنین محوبیتی دست یابد، Motorola DROID بود که در سال 2009 عرضه شد و به اندروید 2.0 مجهز بود. در ادامه، تیزر نوستالژیک و زیبای موتورولا قابل مشاهده است. (در صورتی که قادر به تماشای ویدیو نیستید، از این لینک استفاده کنید)

کمپانی گوگل طی مراسم I/O امسال خود از پلتفرمی جدید برای تکنولوژی واقعیت مجازی به نام Daydream رونمایی کرد و گفت که کمپانی هایی نظیر یوبیسافت و الکترونیک آرتز، در حال کار روی عناوینی برای این پلتفرم مورد انتظار هستند. اما حالا گوگل از همکاری با یکی دیگر از کمپانی های مطرح صنعت بازی، یعنی Epic Games خبر داده و می گوید که ابزار بازیسازی آنریل انجین 4 آنها قرار است راه خود را به سیستم واقعیت مجازی نسل جدید Daydream بیابد. این بدان معناست که از یک سو، توسعه دهندگان قادر به پورت بازی های فعلی شان روی Daydream خواهند بود و از سوی دیگر، گیمرها به عناوینی به مراتب با کیفیت تر دسترسی خواهند داشت.

به گفته نیک وایتینگ (Nick Whiting)، مدیر فنی دو بخش واقعیت مجازی و واقعیت افزوده کمپانی Epic، پلاگین آنریل انجین 4 برای Daydream، به صورت مشترک توسط اپیک، گوگل و Hardsuit Labs توسعه یافته است. اپیک برای آن که برخی از پیشرفت های خود را به نمایش بگذارد، اخیرا اپلیکیشنی به نام Dungeon توسعه داده که از یکی از مهم ترین قابلیت های Daydream بهره می جوید: یعنی حسگر حرکتی آن که شباهت هایی به کنترلر Wiimote کنسول Wii نینتندو دارد.

وایتینگ می گوید: «ما دموی فنی Dungeon را به همان دلیلی ساخته ایم که پیشتر دموهای Showdown و Bullet Train را توسعه داده بودیم، هدفمان این است که ببینیم تا چه حد می توانیم جلوه های دیداری و تجربه کاربری با کنترلر حرکتی را ارتقا دهیم.»

Dungeon یک بازی فانتزی و نقش آفرینی ساده است که گیمر در آن باید توپ هایی آتشین به سمت عنکبوت هایی عظیم الجثه پرتاب کند، اکسیرهای مختلف بنوشد و با گاز زدن سیب هایی، میزان سلامتی کاراکتر خود را افزایش دهد. ضمنا تمام این اعمال و وقایع، در اتاق های قلعه ای قرون وسطایی دنبال می شود.

وایتینگ می گوید که کنترلر Daydream، اولین دستگاه اعمال فرمانی است که «آزادی سه درجه ای» در اختیار توسعه دهنده قرار می دهد؛ یعنی می توان به کمک آن به سمت بالا و پایین، چپ و راست و جلو و عقب حرکت کرد. بنابراین از Dungeon می توان به عنوان بازی ای استفاده نمود که استانداردهای رایج عناوین بعدی در پلتفرم Daydream را فراهم می آورد؛ همان طور که Showdown و Bullet Train، استانداردهای رایج دنبال کردن حرکات سر در آکیلس ریفت و کنترلر آکیلس تاچ را بنا گذاشتند.

وی می گوید: «ما به دنبال راه هایی هستیم که ذهن شما را به بهترین شکل فریب دهیم و امکان حرکت [در محیط واقعیت مجازی] را حتی بدون نیاز به دنبال کردن حرکات بدن گیمر فراهم آوریم.» در مقام توضیح باید گفت که کنترلر Daydream چندان بی شباهت به کنترلرهای آکیلس تاچ و دستگاه ورودی هدست HTC Vive نیست، دستگاهی که از امکان تشخیص کامل حرکات سه بعدی برخوردار بوده و البته دکمه های بیشتری هم دارد.

با این حال، کنترلر Daydream طراحی بسیار ساده تری نسبت به کنترلرهای آکیلس ریفت و HTC Vive دارد، چرا که گیمر در حال بازی با اسمارت فونی خواهد بود که سخت افزاری به مراتب ضعیف تر از سخت افزار مورد نیاز دو هدست مورد اشاره دارد. اما از آن جایی که اپیک پیش از این زمان زیادی را صرف هماهنگ سازی آنریل انجین 4 با کنترلرهای حرکتی کرده است، روند پیشرفت کنترلر Daydream با سرعت بسیار زیادی طی می شود. در واقع Dungeon توسط یک نفر، یعنی شین کاودل (Shane Caudle)، طراح محیط کمپانی اپیک طراحی شده که برای توسعه آن، از Assetهای از پیش آماده و موجود در فروشگاه آنلاین آنریل استفاده کرده است.

اما نکته جالب درباره پلاگین آنریل انجین 4 این است که حتی توسعه دهندگان اپلیکیشن های هدست گوگل کادربورد هم می توانند از آن استفاده کنند؛ اپلیکیشن هایی که به گفته این کمپانی غول تکنولوژی ساکن مانتین ویو، بیش از 50 میلیون بار تا به امروز دانلود شده اند. وایتینگ می گوید که اگر این پلاگین روی اپلیکیشن هایی اجرا شود که از کیفیت لازم برای Daydream برخوردار نیستند، به صورت خودکار ویژگی های خود را تا سطح فنی کاردبورد کاهش خواهد داد.

در نهایت باید گفت که پلاگین آنریل انجین 4 به صورت رایگان برای دانلود در وب سایت GitHub قرار گرفته است و توسعه دهندگان می توانند از همین امروز، از آن استفاده نمایند.

کمپانی اپل همواره در تغییر ویژگی های طراحی محصولاتش بسیار محافظه کارانه عمل می کند و هیچ کس انتظار ندارد که آیفون بعدی این شرکت از طراحی انقلابی نسبت به نسل قبل خود برخوردار باشد. اما ممکن است این قائده در خصوص آیفون سال ۲۰۱۷ تغییر کند، چراکه خبر می رسد یکی از اصلی ترین تامین کنندهای اپل متقاعد شده که موبایل هوشمند سال آینده این شرکت بدنه ای شیشه ای خواهد داشت.

پیش از این نیز درباره شایعه تولید آیفون با بدنه شیشه ای برایتان گفته بودیم و خبر دادیم که تحلیلگر معروف Ming-Chi Kuo نیز احتمال آن را زیاد می داند و حتی معقتد است که دیگر از کمربند آلمینیومی (مشابه آیفون ۴) نیز خبری نخواهد بود.

Catcher Technology یکی از شرکت هایی است که در تولید بدنه فلزی آیفون های اپل مشارکت دارد. حالا آلن هورنگ (Allen Hog) مدیر اجرایی این کمپانی صحبت هایی را در خصوص ایده آیفون های تمام شیشه ای و تاثیر آن بر کسب و کار شرکتش مطرح ساخته است. او گفته: «تا جایی که من می دانم، سال آینده تنها یک مدل با بدنه متشکل از شیشه روانه بازار خواهد شد.» او نیز به مانند عده بسیاری معتقد است که اپل بیشتر نوآوری های خود را برای آیفون سال ۲۰۱۷ نگه داشته است.

احتمال بیشتر این است که آیفون شیشه ای باز هم از یک شاسی فلزی بهره مند باشد، بنابراین آقای هورنگ چندان نگران از دست رفتن سفارش های پرسود اپل نخواهد بود. او همچنین معتقد است که تولید آیفون متشکل از شیشه و فلز به هیچ وجه آسان تر از یک نمونه تمام فلزی نیست و نیاز به «تکنولوژی خط تولید پیشرفته تری» دارد. بنابراین بعید است آیفون ۲۰۱۷ از لحاظ قیمت ارزان تر از مدل های فعلی باشد.

هنوز تردیدهای فراوانی در خصوص مقاومت یک بدنه شیشه ای در مقابل آسیب های فیزیکی وجود دارد، اما شاید اهالی کوپرتینو به فناوری های لازم برای تولید شیشه ای به مقاومت آلومینیوم در مقیاس زیاد دست یافته باشند.

برای قضاوت در این خصوص هنوز خیلی زود است. ما همچنان رونمایی از آیفون ۷ را پیش رو خود داریم و مشخص نیست که تا سال آینده تکنولوژی های مرتبط تا چه حد پیشرفت خواهند کرد.

گوگل به شدت در تلاش است تا در آینده اندروید و اپلیکیشن هایش بتوانند موقعیتی که در آن قرار دارید و کاری که در حال انجامش هستید را متوجه بشوند. در همین راستا شاید عملکرد دستیار گوگل ناو را بتوان مثال زد. به عنوان مثال، اگر در آخر هفته از دستیار گوگل سوال What’s playing را بپرسید، اپلیکیشن زمان اکران فیلم های سینمایی را به اطلاع تان می رساند. ولی اگر همین سوال را یک شب دیگر از او بپرسید، ممکن است زمان پخش برنامه های تلویزیونی را به شما ارائه کند.

وبسایت توسعه دهندگان گوگل اخیرا با انتشار یک پست جدید، API ای موسوم به Awareness (آگاهی) را معرفی کرده که برنامه نویسان با به کارگیری آن می توانند اپلیکیشن های خود را نسبت به وقایع محیط اطراف کاربر آگاه کنند. گفتنی است که اپلیکیشن ها با دریافت اطلاعات در هفت زمینه به این آگاهی خواهند رسید: زمان، موقعیت جغرافیایی، مکان، فعالیت (راه رفتن، دوچرخه سواری و …)، هدفون ها، وضعیت جوی و سیگنال ها.

به عنوان مثال وقتی که هدفون را در جک مخصوصش وارد می کنید، اپلیکیشن متوجه می شود که باید اسپاتیفای را باز کند. مضاف بر این، API یادشده میزان تأثیر این اعمال بر مصرف باتری و دیتا را هم مدیریت کرده تا توسعه دهنده مجبور نباشد که وقت خود را برای نوشتن کد مخصوص برای این قابلیت ها و بهینه سازی آنها تلف کند.

Awareness API خود از دو API دیگر تشکیل شده: Fence API و Snapshot API. مورد اول به اپلیکیشن توسعه دهنده اجازه می دهد تا نسبت به موقعیت کنونی کاربر واکنش نشان داده و زمان برخورد دو Context را تشخیص دهد. به عنوان مثال توسعه دهنده می تواند چنین درخواستی از API داشته باشد: “زمانی که کاربر به طور همزمان مشغول راه رفتن و استفاده از هدفون است را به اطلاعم برسان”.

در این حالت حتی اگر اپلیکیشن بسته باشد نیز این موضوع به اطلاع توسعه دهنده خواهد رسید. اما Snapshot API ابزاریست که توسعه دهنده می تواند از آن اطلاعاتی در مورد وقایع اطراف کاربران اپلیکیشنش را درخواست کند. توسعه دهنده از این API می تواند چنین درخواستی داشته باشد: “موقعیت جغرافیایی کاربر و وضعیت آب و هوا را به من بگو”.

هنوز نمی دانیم که اپلیکیشن ها چه زمانی به این سطح از هوشمندی خواهند رسید. تنها چیزی که می دانیم این است که نشانه های کنونی می توانند نویدبخش قابلیت های بسیار جالب و هیجان انگیزی برای اپلیکیشن های موبایل در آینده باشند.

سری بازی Gran Turismo همواره با دو ویژگی شناخته شده است: سرعت و واقع گرایانگی. اما نسخه جدید این فرنچایز که قرار است حالا تحت عنوان Gran Turismo Sport برای پلتفرم نسل هشتمی سونی عرضه شود، از چند جهت نسبت به قبل پیشرفت داشته؛ بازی از هدست واقعیت مجازی پلی استیشن پشتیبانی می کند و ده ها اتومبیل زیبا در آن به چشم می خورد.

استودیوی Polyphony Digital و کمپانی سونی اخیرا طی مراسمی ویژه در شهر لندن، گیم پلی Gran Turismo Sport را برای اولین بار به نمایش درآورده اند و البته از تاریخ عرضه دقیق آن نیز رونمایی کرده است. Sport در ابتدا قرار بود اکتبر سال گذشته به بازار عرضه شود اما مشکلات معمول بازی های ویدیویی امروزی سبب شد تا عرضه آن نزدیک به یک سال به تاخیر بیفتد.

سونی می گوید Gran Turismo Sport «اولین بازی ریسینگی» است که از اساس، برای رقابت های حرفه ای FIA (فدراسیون بین المللی اتومبیل) توسعه یافته. گیمرها نه تنها می توانند در بخش آنلاین به رقابت با یکدیگر بپردازند، بلکه همه چیز رنگ و بویی واقعی به خود گرفته و هر بازیکن، نماینده کشور و کمپانی سازنده اتومبیل محبوب خود محسوب خواهد شد. در واقع گیمرها می توانند با ورود به بخش آنلاین و به انجام رساندن مسابقات مختلف، اسم و رسمی برای خود فراهم کنند، به یکی از شناخته شده ترین رانندگان بخش آنلاین بازی تبدیل شوند و حتی جوایزی واقعی دریافت نمایند.

Sport نزدیک به 140 اتومبیل از جهان واقعی را در خود جای می دهد که هرکدام به طبیعی ترین شکل ممکن، ساخته و پرداخته شده اند. 27 پیست مسابقه مختلف نیز در بازی قرار گرفته که 19 عدد از آنها، براساس پیست های معروفی چون Northe Isle Speedway و Tokyo Expressway ساخته شده اند. ضمنا بدون توجه به این که در بخش آنلاین به بازی می پردازید یا بخش آفلاین، امکان شخصی سازی اتومبیل ها نیز وجود داشته و می توان هر خودرو را با لوگوهای مختلف و دیگر گزینه های شخصی سازی مشابه، به شکل دلخواه در آورد.

بازی Gran Turismo Sport اولین عنوان از این سری بازی است که پس از عرضه Gran Turismo 6 در سال 2013 و روی پلتفرم پلی استیشن 3، در دسترس قرار می گیرد. این نسخه از GT که شماره دار نبوده و عنوانی اسپین آف به حساب می آید، در تاریخ 15 نوامبر (25 آبان ماه) به صورت انحصاری روی پلی استیشن 4 عرضه خواهد شد. تریلر گیم پلی بازی در پایین قابل مشاهده است.

در روز دوم مراسم Google I/O 2016 بالاخره ویژگی مورد انتظار کاربران کروم بوک های گوگل تایید شد. سیستم عامل کروم که روی این لپ تاپ های سبک و ارزان قیمت نصب شده، به زودی قادر است تا اپلیکیشن های اندرویدی را نیز کامل اجرا کند.

تابستان امسال، بیش از یک میلیون اپلیکیشن اندرویدی روی ChromeOS قابل اجرا خواهند بود. همانطور که احتمالا می دانید، سیستم عامل کروم بر اساس مرورگری با همین نام ساخته شده و محیط آن بر اساس مرورگر کروم است. بنابراین هر اپلیکیشنی که تا پیش از این ساخته می شد، یک پلاگ-این برای مرورگر بود.

به همین سبب، ChromeOS بسیار امن بوده اما تا پیش از این در زمینه اپلیکیشن ها بسیار ضعیف عمل می کرده. حالا اما تیم کروم بوک و اندروید با یکدیگر همکاری کرده اند تا اپ های اندرویدی را روی این مرورگر اجرا کنند.

گوگل پلی روی ChromeOS دقیقا به همان سبکی که روی تلفن های هوشمند و تبلت های ما نصب شده عمل می کند و می توان دقیقا همان بهره وری را از آن روی لپ تاپ ها نیز داشت. طبیعتا، اپلیکیشن ها هم به همان طریق عمل می کنند.

اپلیکیشن پیام رسان آینده گوگل موسوم به Allo قرار است که تابستان امسال به طور رسمی منتشر شود. اما همانطور که می دانید روز گذشته فایل APK نسخه اولیه این اپ به همراه اپلیکیشن دیگر گوگل یعنی Duo در فضای مجازی لو رفت و همین موضوع باعث شد که هکرها به فکر زیر و رو کردن و تست جزئی ترین قابلیت های این دو محصول نرم افزاری جدید گوگل بیفتند.

Allo در حال حاضر برای تست در اختیار جمعیت بسیار کوچکی از کاربران قرار گرفته و هنوز همگان به آن دسترسی ندارند. اما به نظر می رسد که بعضی از کاربران با مراجعه به صفحه مخصوص Allo در پلی استور (که فعلا برای پیش ثبت نام در اپ ایجاد شده)، موفق شده اند تا نسخه ای ناقص از این اپلیکشن را در موبایل های خود نصب نمایند.

یکی از این افراد، کاربر Quiy899 در انجمن های XDA بوده که نسخه اولیه و ناقص اپلیکیشن را دانلود کرده و عملکرد آن در حالت آفلاین را در یک ویدئوی سه دقیقه ای به نمایش گذاشته است. مطابق چیزی که در ویدئو می بینیم، به نظر می رسد که Allo چیزی شبیه به ورژن گوگلی شده پیام رسان واتس اپ باشد. در آن می توانید متن های کوچک و بزرگ، کلیپ های صوتی و ویدئو را به مخاطبین خود بفرستید.

اپلیکیشن دارای گزینه چت گروهی هم هست، و ضمنا یک حالت مخفی هم دارد که در آن می توانید در محیطی رمزنگاری شده به چت و گفتگو با دوستان تان بپردازید. در واقع هر آنچه از یک اپلیکیشن پیام رسان انتظار دارید (به غیر از امکان ارسال SMS) را در Allo خواهید یافت. در ادامه می توانید این ویدئوی سه دقیقه ای از کار در محیط آفلاین Allo را تماشا کنید.

گوگل امسال در کنفرانس توسعه دهندگان خود از برنامه هایش برای آینده ابزارهای واقعیت مجازی پرده برداشت. قرار است پلتفرم Daydream که در خلال این مراسم رونمایی شد، یک اکوسیستم کامل و در بر دارنده مجموعه کامل سخت افزار، نرم افزار و محتوای واقعیت مجازی باشد.

Daydream، به نسبت گوگل کاردبورد پیشرفت های بسیاری دارد و صرفا یک ابزار برای قرار دادن تلفن همراه درون آن نیست. این پلتفرم کیفیت بالاتر، تاخیر کمتر و بهینه بودن حداکثری را برای کاربران واقعیت مجازی به ارمغان می آورد.

شرکت ساکن مانتین ویو در رویداد Google I/O، نام تعدادی از موبایل سازان که قرار است موبایل های سازگار با پلتفرم Daydream را تولید کنند، اعلام کرد. همچنین گفته شد که خط مشی اصلی طراحی سخت افزارهای این پلتفرم نیز توسط خود گوگل تعریف و در اختیار سازندگان قرار خواهد گرفت.

در نگاه اول به نظر می رسید که گوگل نمی خواهد دخالت چندانی در بخش تولید سخت افزار و ساخت گجت های سازگار با پلتفرمش داشته باشد، اما شنیده های جدید حاکی از آن است که در کنار سایر تولید کننده ها، خود گوگل نیز اقدام به ساخت هدست و کنترلر واقعیت مجازی خواهد کرد.

حتی شنیده شده قرار است اولین سری از این محصولات در ماه نوامبر (آبان ماه) روانه بازار شوند. هنوز هیچ اطلاعاتی در خصوص قیمت و مناطقی که این ابزارهای واقعیت مجازی در آنها عرضه می شوند در دسترس نیست.

موسسه GfK به عنوان بزرگترین مرکز تحقیقات بازار در کشور آلمان، به تازگی گزارش خود از میزان فروش تلفن های هوشمند در اولین سه ماهه از سال ۲۰۱۶ در سرتاسر دنیا را منتشر ساخته. لازم به ذکر است که اعداد و ارقام ارائه شده در این گزارش بر اساس آمارهای به دست آمده از پایانه های فروشگاهی (POS) تهیه و تنظیم شده اند.

اولین چیزی که در آمارهای ذکر شده خودنمایی می کند، اثر رشد ۱۹ درصدی بازار چین بر فروش جهانی موبایل است. ضمناً در حال حاضر هنوز هم تلفن های هوشمند میان رده و اقتصادی از رونق خوبی در میان کاربران برخوردار هستند.

از طرف دیگر به نظر می رسد که بازارهای تثبیت شده غربی، روز به روز به سمت اشباع شدن پیش می روند. اما در عوض بازار چین با تقاضا برای ۱۰۹.۲ میلیون دستگاه موبایل، در این دوره زمانی بیشترین حجم فروش را در اختیار داشته است. آمریکای شمالی با ۴۵.۵ و خاور میانه و آفریقا با ۴۲ میلیون واحد فروش در رتبه های بعدی این فهرست قرار گرفته اند.

موبایل سازان موفق شده اند در سه ماهه اول سال ۲۰۱۶ حدود ۳۰ میلیون دستگاه تلفن هوشمند را در اروپای غربی به فروش برسانند. این رقم برای اروپای مرکزی و شرقی ۱۷.۵ و آمریکای لاتین حدود ۲۴.۸ میلیون دستگاه است.

همانطور که در بالا اشاره کردیم، بیشترین رشد فروش متعلق به چین با ۱۹ درصد است و مناطقی چون خاورمیانه و آفریقا به همراه آمریکای شمالی هر کدام با ۵ درصد افزایش تقاضا در جایگاه بعدی قرار دارند. کمترین میزان رشد فروش در این دوره متعلق به قاره اروپا با ۱ درصد بوده است. در این میان بیشترین تنزل نسبت به دوره مشابه سال قبل نیز از آن آمریکای لاتین است. این ناحیه نسبت به سه ماهه اول سال گذشته با ۱۱ درصد کاهش عرضه مواجه بوده است.

موسسه GfK علاوه بر آمارهای سه ماهه گذشته، پیش بینی خود از فروش اسمارت فون ها در کل سال ۲۰۱۶ را نیز ارائه داده. بر طبق این برآورد، تا انتهای سال ۴۱۱.۵ میلیون دستگاه از انواع تلفن های هوشمند در کشور چین عرضه خواهد شد. این عدد برای آمریکای شمالی ۱۹۷.۴ و برای خاور میانه و آفریقا ۱۸۲.۷ میلیون دستگاه تخمین زده شده است.

GfK باور دارد که در طی سال جاری، بیشترین رشد بازار موبایل (حدود ۱۴ درصد) متعلق به کشورهای در حال توسعه جنوب شرق آسیا (شامل مالزی، اندونزی، کامبوج، فیلیپین، تایلند، ویتنام و شبه جزیره هند) خواهد بود.

روزی نیست که در دنیای دانش و تکنولوژی اتفاق تازه ای رخ ندهد و ما نیز در دیجیاتو همواره در تلاش و تکاپو هستیم تا تمامی جزئیات این دست از رویدادها را به سمع و نظر شما برسانیم. در طی ۲۴ ساعت گذشته مطالب متعددی در این وبسایت منتشر شده اند که می توانید عنوان مهم ترین آنها را در ادامه ی مطلب مطالعه کرده و بسیار سریع تر از همیشه از مهم ترین وقایع عرصه فناوری آگاه شوید.

به نظر می آید کمپانی چینی شیائومی دوست دارد که در هر بازاری سرک بکشد و شانس خود را با محصولی تازه بیازماید. این استارتاپ بزرگ این بار می خواهد تولید چمدان هایی باکیفیت، دارای دوام بالا و البته قابلیت های هوشمند را امتحان کند و لذا به این منظور یک کمپین جذب سرمایه به ارزش ۱۰۰ هزار یوان (حدود ۱۵ هزار دلار) در وبسایت اش ایجاد کرده است.

شیائومی کوشش می کند فرمول خود را در تولید تمام محصولات اش به کار ببرد؛ کیفیت بالا در کنار قیمت مناسب. چمدان بلوتوثی این برند بدنه ای از جنس آلیاژ منیزیم، لولاهایی با دوام، قفل های مطمئن و اجزایی قابل تنظیم خواهد داشت، اما آنچه این گجت را متمایز می کند، قابلیت اتصال آن به تلفن های هوشمند از طریق بلوتوث است.

شما می توانید به کمک اپلیکیشن اختصاصی (عرضه شده برای سیستم عامل های اندروید و iOS) قفل های رمزدار چمدان شیائومی را از راه دور باز کنید. در صورتی که درب چمدان بدون اطلاع شما گشوده شود، در کنار آژیر اخطار، از طریق تلفن همراه نیز متوجه این اتفاق خواهید شد.

شیائومی قیمت این چمدان درجه یک و هوشمند را ۱۹۹۹ یوان (معادل ۳۰۷ دلار) اعلام کرده است. تا این لحظه حدود ۳۰ درصد از بودجه ۱۵ هزار دلاری تولید این محصول فراهم شده و در صورت رسیدن به حد نصاب، انتظار می رود نخستین نمونه از آن در میانه های ماه جولای (اواخر ماه تیر) روانه بازار شود.

هر ساله در ایالات متحده آمریکا حدودا 150 هزار نوزاد با بیماری های مادرزادی متولد می شوند که برخی از آن ها خفیف و برخی دیگر حتی تهدید کننده جان شان است. اگرچه در زمینه بیماری های مادرزادی پژوهش های بسیاری صورت گرفته اما هنوز عمده دلیل مرگ و میر در سال اول زندگی، مربوط به همین عوامل است.

بیماری های مادرزاد شایع در سراسر جهان، عمدتا دلایل ژنتیکی و محیطی دارد اما علت شکل گیری بیش از نیمی از آن ها هنوز اصلا مشخص نشده. در ادامه می خواهیم با چندی از این بیماری ها آشنا شویم.

نقص مادرزاد قلب

در این بیماری هر یک از بخش های مهم و اساسی قلب ممکن است آسیب دیده باشند و به درستی عمل نکنند. هر یک از اتاقچه ها و بخش های قلب با نظم خاصی کنار هم قرار گرفته اند و اگر به نحوی تعامل میان شان از بین برود، خون به درستی در سراسر بدن توزیع نمی یابد.

بخشی از قلب مسئول ارسال خون به ریه یا شش ها است تا غنی از اکسیژن شوند و بخشی دیگر خونی که اکسیژن اش دریافت شده را از سراسر بدن دریافت می کند تا به شش ها بفرستد. اگر به هر دلیلی قلب نوزاد شکل صحیح خود را نداشته باشد، او به نقص مادرزاد قلب مبتلا است. این نوع نقص را می توان به حفره های موجود در دیواره قلب، تپش کم و زیاد قلب، عملکرد نادرست دریچه ها و دیگر موارد نسبت داد.

هر ساله بیش از 25 هزار کودک با این نوع نواقص به دنیا می آیند که در برخی این نوع بیماری خفیف جلوه می کند و در برخی دیگر نیاز به جراحی بلافاصله پس از تولد دارد. هنوز پزشکان و محققین نتوانسته اند دلیل اصلی را بیابند اما معتقدند که عوامل ژنتیکی و محیطی تاثیر بسیاری روی نقص مادرزاد قلب دارد. ابتلای مادر به سرخجه و بسیاری از بیماری های ویروسی ممکن است در شکل گیری بیماری موثر باشد.

نقص در قلب در نهایت سبب می شود تا قلب کودک قادر به چرخاندن کامل خون در بدن نباشد. مشکلات تنفسی و تپش قلب بالا می تواند علائم این بیماری باشند، خصوصا حین ورزش. رنگ پوست برخی نوزادها تغییر می کند و حالت خاکستری مات یا آبی رنگی به خود می گیرد اما برخی دیگر ممکن است اصلا علائمی نشان ندهند، تا زمانی که پزشک قلب را نسنجیده است. برخی مشکلات آنقدر خفیف هستند که شاید حتی سال ها بعد از تولد هم کسی متوجه آن ها نشود.

طی 40 سال گذشته، پزشکان و پژوهشگران در این زمینه پیشرفت های بسیاری کسب کرده اند. اکثر مشکلات مادرزاد قلبی امروزه به وسیله جراحی، مصرف دارو و البته قراردادن پیس میکر حل می شود. البته پیش از تولد، تست هایی وجود دارد که این مشکلات را تشخیص می دهد. امروزه اکثر کودکانی که نیازمند عمل جراحی باشند، تا پیش از دو سالگی زیر تیغ می روند.

پاچنبری

پاچنبری یا کلاب فوت، یکی از شایع ترین حالات بدشکلی مادرزادی در پای انسان است که همانند بسیاری دیگر از بیماری ها می تواند خوش خیم و بد خیم باشد، یک پا و یا حتی دو پا را تحت تاثیر خود قرار دهد.

پایی که دچار این مشکل شده همانند تصویر بالا، در حالت عادی قرار نمی گیرد و استخوان های جهت داری دارد. انگشت ها به جای آنکه رو به جلو باشند، با چرخش 90 درجه قوزک پا، روبروی همدیگر قرار می گیرند و چنین کودکی عملا قادر به راه رفتن در حالت عادی نیست.

هر ساله در آمریکا حدودا 5 هزار نفر با چنین مشکلی متولد می شوند. دلیل آن مشخص نیست اما پسرها دو برابر بیشتر از دخترها به این بیماری دچار می شوند. برخی ادعا کرده اند که علت شکل گیری بیماری، جایگیری نادرست کودک در رحم مادر است که در نهایت سبب شکل گیری نادرست پاها می شود اما دانشمندان امروزی معتقدند که چنین نیست و حوالی هفته دهم چنین اتفاقی رخ می دهد.

سیگار کشیدن در دوران بارداری و بسیاری عوامل محیطی و وراثتی نیز ممکن است دخیل باشند. در چند ماه ابتدایی زندگی، پاچنبری آزار دهنده نیست و دردی در نوزاد ایجاد نمی کند، اما به محض اینکه وی بخواهد راه برود یا روی پاهایش بایستد، متوجه مشکلی اساسی خواهد شد. اگر این بیماری درمان نشود، در آینده منجر به گشادگی غیر طبیعی میان دو پا خواهد شد. بدون درمان در مراحل ابتدایی، سال های بعدی زندگی بسیار دشوار خواهد بود و کودک توانایی های بسیاری را از دست خواهد داد.

درمان بلافاصله پس از تولد آغاز می شود. بهترین راه، نگاه داشتن پاها در حالت ایده آل است. عمدتا 3 تا 6 ماه طول می کشد تا پاها تغییر رویه داده و به شکل درستی قرار بگیرند اما در برخی دیگر، جراحی قطعا لازم است که تقریبا حوالی 6 ماهگی رخ می دهد. از آنجایی که پاچنبری ممکن است بازگردد، بنابراین چک-آپ های مداوم طی هفت سال اول زندگی شدیدا توصیه می شود.

سندروم داون

سندروم داون شاید شناخته شده ترین و فراگیرترین اختلال ژنتیکی در دوران شکل گیری کودک باشد که علاوه بر چهره، مغز و توانایی های احساسی و ذهنی کودک را هم تحت تاثیر قرار می دهد. افراد با این نوع اختلال ممکن است انواع مشکلات نظیر نقص در بینایی و قلب را هم داشته باشند. علت شکل گیری آن نیز یک کروموزوم اضافه در سلول های بدن است.

تقریبا از هر هزار کودک، یک نفر درگیر سندروم داون می شود. فقط در ایالات متحده آمریکا، حدودا 350 هزار نفر با سندروم داون دست و پنجه نرم می کنند. زنانی که سنی بالاتر از 35 سال دارند، ریسک بالایی در زمینه شکل گیری کودک با سندروم داون خواهند داشت.

همه کودکان متولد شده با این اختلال ژنتیکی، عقب ماندگی ذهنی را در حد قابل توجهی تجربه می کنند. برخی کمتر و برخی بسیار بیشتر. البته عمده افراد عقب ماندگی خفیفی دارند و درصد کمی بالاترین حد را تجربه می کنند.

نکته قابل توجه در این افراد، شباهت نسبی چهره های شان به یکدیگر است. دهان، بینی و گوش ها اکثرا کوچک هستند و چشم ها شیب اندکی به سمت بالا دارند. برخی گردن کوتاه و برخی دست ها یا انگشت های کوچک و فربه ای دارند. مبتلایان به سندروم داون مشکلی در سخن وری، راه رفتن و حتی استفاده از دستشویی ندارند اما شاید اندکی دیرتر از دیگر کودکان چنین قابلیت هایی را فرا بگیرند.

هیچ راه درمانی برای سندروم داون وجود ندارد و نمی توان این اختلال ژنتیکی را در میلیون ها میلیون سلول بدن انسان اصلاح کرد اما با رسیدگی های ویژه، این کودکان هم می توانند رشد خوبی را تجربه کرده، به مدرسه بروند و در فعالیت های اجتماعی سهیم شوند. امروزه بسیاری از بزرگسالان مبتلا به این اختلال در گروه های نیمه مستقل زندگی می کنند، کاری برای انجام دادن دارند و کسب سرمایه می کنند. برخی از آن ها ازدواج هم می کنند.

فلج مغزی

فلج مغزی واژه است که برای توصیف شرایط ناتوانی در کنترل حرکات بدن و دست و پا به کار برده می شود. قسمتی از مغز که حرکات عضلات را کنترل می کند، در این حالت دچار عارضه می شود. با بهره گیری از درمان هایی نظیر فیزیوتراپی، می توان انواع مختلف فلج مغزی را تا حدودی درمان کرد و به فرد کمک کرد تا قادر به تحرک های خفیف و حتی پیچیده تر باشد.

بسیاری از کودکانی که دچار فلج مغزی شده اند، از عقب ماندگی ذهنی، یادگیری دشوار و حتی مشکلات بینایی، شنوایی و کلامی نیز رنج می برند.

فلج مغزی تا زمانی که فرد به 2 تا 3 سالگی نرسیده خود را نشان نمی دهد و قابل تشخیص نیست. تقریبا، از هر هزار کودک بالا 3 سال، دو نفر دچار فلج مغزی هستند. در حال حاضر، حدودا 500 هزار نفر در ایالات متحده آمریکا چنین عارضه را نشان می دهند که هم کودکان و هم بزرگسالان را شامل می شود.

باز هم مثل بیماری های قبلی، هنوز کسی نمی داند که علت دقیق فلج مغزی چیست. اما در 70 درصد موارد، آسیب پیش از تولد به مغز وارد می شود. شاید برخی عفونت های دوران بارداری و بیماری هایی نظیر سرخجه تاثیر بسیاری روی کودک بگذارند، بنابراین باید شدیدا مراقب بود. نوزادانی هم که حین تولد وزنی کمتر از 2 الی 1.5 کیلوگرم دارند، 30 برابر شانس بیشتر در جهت بروز فلج مغزی را دارند. تقریبا 10 درصد از کودکان که حین تولد دچار اختلالات تنفسی می شوند نیز ممکن است چنین عارضه ای برای شان پیش آید.

کودکان این چنینی، در تکان های ساده، راه رفتن، خزیدن و حتی نشستن ممکن است مشکل داشته باشند. برخی از آن ها عضلات بسیار ضعیف و توسعه نیافته ای دارند که در نتیجه آن ها را فوق العاده ضعیف نشان می دهد. بسیاری از مبتلایان در راه رفتن و حرکت کردن مشکل دارند، برخی به سختی می توانند بنشینند یا آب دهان خود را قورت بدهند و برخی دیگر نیز در حفظ تعادل هنگام راه رفتن مشکل دارند.

متاسفانه راه حلی برای درمان این مشکل به طور کامل وجود ندارد و صرفا کودکان باید به مرور زمان برخی از قابلیت های از دست رفته شان را بازگردانند. فیزیوتراپی ها عموما بعد از شناسایی بیماری آغاز می شود. بسیاری از کودکان نیز نیازمند گفتار درمانی هستند.

بیرون زدگی نخاع

اسپینا بیفیدا یا مهره شکاف که به شکلی عامیانه تر بیرون زدگی نخاع نیز عنوان می شود، عمومی ترین نقص لوله عصبی یا همان نخاع است که از پشت گردن آغاز شده و تا پایین کمر امتداد دارد. نخاع در روز بیست و هشتم بارداری شکل می گیرد و اگر مشکلی در پروسه تنظیم و رشد پیش بیاید، رشته های عصبی از فرم طبیعی خود خارج شده و حفره ای باز می شود که در نهایت سبب شکل گیری غده ای بزرگ در قسمت فوقانی کمر می شود. ستون فقرات و اعصاب محیطی در نتیجه این اختلال دچار مشکلات شدیدی می شوند.

تقریبا یک از هر 2000 کودک به مهره شکاف دچار می شوند و ارتباطی به سابقه خانوادگی ندارد. با این حال، پژوهشگران معتقدند که هر دو فاکتور محیطی و ژنتیکی در این مسئله تاثیر گذارند. این عارضه بیشتر در میان اسپانیایی ها و سفیدپوستان اروپایی تبار رواج دارد و کمتر میان آسیایی ها و آفریقایی-آمریکایی ها دیده شده. زنانی که بیماری هایی مثل دیابت دارند، شانس بالاتری نسبت به دیگران در زمینه تولد کودکان مبتلا به بیرون زدگی نخاع دارند.

سه حالت برای این بیماری پیش بینی شده که در تصویر فوق می بینید. مهره شکاف پنهان معمولا عوارض خاصی ندارد و صرفا فاصله میان ستون مهره ها را می توان حس کرد. کودکان با مهره شکاف پنهان هیچ مشکلی ندارند.

نوع دوم که مننگوسل نام دارد، نادرترین نوع مهره شکاف به حساب می آید که طی آن بخشی کیست مانند از فاصله میان دو مهره بیرون می زند و با عمل جراحی قابل اصلاح است. اما فرم سوم که میلومننگوسل نام گرفته، بدترین نوع است. در کیست نوع سوم، کانال های اعصاب جریان یافته اند و ادامه نخاع در آن وجود دارد. برداشتن این کیست ها بسیار خطرناک است و با این حال، فرد همچنان مشکلات عدیده ای نظیر مشکل در کنترل مثانه و روده خواهد داشت که قادر به درمان آن ها نیست. پس از عمل جراحی، بسیاری از کودکان نیازمند ویلچر می شوند.

بسته به نوع مهره شکاف، درمان آن نیازمند انواع عمل های جراحی خواهد بود. کودکی با شدیدترین حالت مهره شکاف، طی همان 48 ساعت ابتدایی باید جراحی شود و پس از آن، فیزیوتراپی بسیار لازم است. پژوهش ها نشان داده که تا 70 درصد مشکلات نقص لوله عصبی در حین بارداری قابل برطرف کردن هستند. اگر فرد باردار به میزان کافی فولیک اسید مصرف کند، خصوصا در هفته های ابتدایی بارداری، مشکلی پیش نخواهد آمد. فولیک اسید در بسیاری از غذاها و نوشیدنی ها از جمله لوبیا و آب پرتقال به فراوانی یافت می شود و حتی در قرص های مولتی ویتامین نیز قرار دارد.

با تست خون و بسیاری دیگر از آزمایش های بارداری می توان مشکلات را تشخیص داد و مانع شکل گیری مهره شکاف شد.

خواه یا ناخواه دنیای واقعیت مجازی به زودی به یکی از بخش های جدا نشدنی زندگی هر فرد تبدیل خواهد شد. سرعت پیشرفت و همه گیری این تکنولوژی به قدری بالاست که می توانید روزانه مباحث و اخبار بسیار زیادی در این زمینه مطالعه کنید. درست است که هنوز به آن صورت محصول عامی وارد بازار نشده و بیشتر هدست های موجود نسخه های توسعه هستند، اما شرکت های بزرگ در حال حاضر بخض اعظمی از تمرکز خود را روی ساخت و تکامل این فناوری گذاشته اند. بر کسی پوشیده نیست که تکنولوژی واقعیت مجازی گامی بزرگ و رو به جلو در پیشرفت کلی فناوری جهانی خواهد بود.

در همین حال شب گذشته دیدیم که گوگل چگونه بیشتر برنامه های آینده خود را معطوف به دنیای واقعیت مجازی کرده و در مراسم I/O از مسیر پیش روی خود پرده برداری نمود. این شرکت بزرگ از پتلفرم یکپارچه Daydream به عنوان بستر اصلی توسعه واقعیت مجازی رونمایی کرد و در آینده ای نزدیک و همزمان با انتشار اندروید N، هدست واقعیت مجازی و کنترلر مخصوص خود را تحت عنوان Daydream VR عرضه خواهد نمود. در ماه های اخیر دیده ایم که چگونه شرکت های متعددی مثل HTC، Samsung و غیره همچون برند مستقل Oculus پای در صنعت واقعیت مجازی گذاشته و سعی بر خودنمایی دارند.

اما در این بین یکی از شرکت های بزرگی کاملا دور از ماجرا باقی مانده و در این زمینه هیچ گونه فعالیت رسمی نداشته کمپانی مغرور اپل است. استیو جابزی ها که به تافته جدا بافته تکنولوژی در جهان مشهور هستند، در حال حاضر هیچ حرکتی در فضای واقعیت مجازی نکرده. اگرچه به نظر می رسد مثلا تولید و عرضه دستگاهی به اسم iVR بعید به نظر نمی رسد، اما حالا که در اوج هیاهوی رقابتی واقعیت مجازی قرار داریم، اپل از قافله جا مانده است.

گوگل به شدت در حال توسعه واقعیت مجازی روی پلتفرم اندروید است و با توجه گستردگی تلفن های هوشمند مربوطه و همینطور همکاری کامل کمپانی هایی مثل سامسونگ، هواوی، شیاومی و غیره، بستر سیستم عامل اختصاصی گوگل روز به روز گسترده تر خواهد شد. آکیلس نیز به عنوان پیشروی این فناوری مسیر مشخص خود را دارد و همکاری های لازم را با سیستم عامل های ویندوز و اندروید به انجام رسانده است. ولی سیستم عامل های اختصاصی اپل، iOS و Mac بدون مخاطب باقی مانده و هیچ شرکتی هم هنوز تمایلی برای همکاری ندارد.

وقتی هواداران محصولات خاص اپل با هجمه ای از سوالات و درخواست ها به استقبال شرکت های تولید کننده هدست واقعیت مجازی (خصوصا آکیلس) رفتند، تقریبا همگی یک جواب متحد گرفتند. محصولات و مک بوک های اپل توسط واقعیت مجازی پشتیبانی نمی شوند. Palmer Luckey (پالمر لاکی) مدیرعامل شرکت آکیلس اخیرا در یک خبر عنوان کرد که هر موقع اپل کامپیوتر خوبی تولید کرد، ما از آن پشتیبانی خواهیم نمود. این بیان که در نگاه اول کمی تند و تیز به نظر می رسد واکنش های متعددی داشته است.

Ben Kuchera (بن کوشرا) تحلیل گر و محقق حوزه واقعیت مجازی سایت پالیگان در رابطه با بیانات لاکی در این زمینه و همینطور تکه پرانی های گاه به گاهش به اپل مقاله ای نوشته که آن را در زیر می خوانید:

مبحث کارایی یا عدم کارایی مک بوک های شرکت اپل نسبت به هدست های واقعیت مجازی هنگامی آغاز شد که سازندگان Oculus Rift رسما اعلام کردند هدست ریفت از سیستم عامل و دستگاه های اپل به هیچ وجه پشتیبانی نخواهد کرد؛ مسئله ای که از جهاتی ناراحت کننده به نظر رسیده و برای مشتریان و حتی تولید کنندگان بازی های ویدیویی تعجب آور خواهد بود. بنیان گذار شرکت آکیلس نه تنها چنین مسئله ای را بیان نمود، بلکه با حمله به اپل معتقد است که این کمپانی کامپیوترهای خوبی تولید نمی کند.

اما به نظر نمی رسد قضیه به همین سادگی باشد و برداشت متفاوتی از حرف های لاکی می توان داشت. طبیعتا کسی را نمی توان در حوزه فناوری یافت که معتقد باشد اپل کامپیوترهای خوبی نمی سازد. به عبارتی لاکی سعی داشته تفاوت ها و عدم همخوانی سیستم های طراحی اپل با محصولاتش را بیان کند.

برای کسانی که نمی دانند، چندی پیش در طی مصاحبه ای مدیریت عامل شرکت Oculus در مورد پشتیبانی از مک جوابی صادقانه (و کمی بی پروا) داد. «همه چیز به خود اپل بستگی دارد؛ هر موقع یک کامپیوتر خوب ساختند ما از آن پشتیبانی می کنیم»

لاکی ممکن است در نگاه اول گفته باشد که اپل کامپیوترهای بدی تولید می کند، اما به نظر می رسد منظور چیز دیگری است. او در واقع بیان کرده که در سطح سیستمی، اپل محصولی ندارد که با نیازهای ریفت همخوانی داشته باشد. پس نمی توان انتظار داشت محصولی که هیچ گونه وجه اشتراکی ندارد توسط Oculus پشتیانی گردد.

«همه می دانیم که در حقیقت اپل از پردازنده های گرافیکی قدرتمند و به روز استفاده نمی کند. به عنوان مثال اگر حتی جدیدترین مک بوک پرو را با قیمت شش هزار دلار بخرید، نهایتا کارت گرافیک AMD Fire=Pro 700 در اختیار خواهید داشت و همچنان از سطحی ترین نیازهای محصولات ما پشتیبانی نمی کند.

مسئله اینجاست که Oculus می تواند با صرف هزینه و زمان نرم افزارهای پشتیبانی از مک بنویسد، اما وقتی سخت افزار لپتاپ های اپل توانایی اجرای بازی ها را ندارد چرا باید چنین کاری کنند.

«باور کنید ما هم دوست داریم از مک پشتیبانی کنیم، ولی در حال حاضر هیچ دستگاه مناسبی وجود ندارد که برای آن کار کنیم. حتی اگر از منظر نرم افزاری پشتیبانی را آغاز کنیم، هیچ کسی امکان اجرا و پیاده سازی نرم افزارهای موجود روی مک را ندارد.»

این مسئله چندان جدید نیست و لاکی از مدت ها قبل در مورد پردازنده های گرافیکی اپل ابراز انزجار کرده است. او در توئیتی در ماه دسامبر 2015 گفته است: «پشتیبانی از لینوکس در مراحل نهایی قبل از انتشار می باشد، پشتیبانی از اپل هر موقع آغاز می شود که سخت افزار مناسب یافت شود!»

از اینجا هم پر واضح است که آنچه لاکی بیان می کند عدم وجود سخت افزار مناسب برای پشتیبانی از ریفت در کامپیوترهای اپل است. هیچ دلیلی وجود ندارد که هدست واقعیت مجازی امکان پیاده سازی روی مک را نداشته باشد. کافی است تلفن هوشمند خود را بردارید و واقعیت مجازی را به کمک آن تجربه کنید. حتی پلی استیشن 4ی که نزدیک به سه سال عمر دارد به راحتی از واقعیت مجازی پشتیبانی می کند.

واقعیت مجازی روی هر سیستم یا کامپیوتری که فکرش را بکنید قابل پیاده سازی است؛ اما نکته اینجاست که توسعه دهندگان باید به تولید محتوا برای آن پلتفرم ها رغبت داشته باشند. نسبت به هر پلتفرم توقعاتی وجود دارد که از کامپیوترهای مک انتظار بازی قدرتمندی نمی رود.

کمپانی Oculus معتقد است به یک میزان معینی قدرت سخت افزاری برای ساخت و پشتیبانی بازی های ویدیویی مخصوص هدست واقعیت مجازی وجود دارد، که در حال حاضر اپل هیچ محصول متناسبی ندارد. البته نه به این معنا که محصولات اپل با واقعیت مجازی کار نمی کنند، بلکه اپل مشخصات دقیق هماهنگی با تولیدات Oculus را ندارد؛ چراکه واقعیت مجازی فقط یک پلتفرم ساده با امکانات مشخصی نیست.

در سوی دیگر Oculus در نقاط مختلفی اذعان کرده که نیازهای هماهنگی ریفت در طی سال های زیادی بدون تغییر خواهد ماند: «مشخصات مورد نیاز ریفت تا آخر عمر آن ثابت خواهد ماند. با پیشرفت تکنولوژی و ارزان تر شدن سخت افزارها، افراد بسیار بیشتری امکان استفاده و همخوانی با ریفت را خواهند داشت. توسعه دهندگان نیز در نقطه مقابل می بایست بازی هایشان را نسبت به پیشرفت های فناوری همگام سازی کنند.»

پس طبق روال معمول دنیای فناوری، قیمت سخت افزار ریفت به مرور کاهش پیدا خواهد کرد، اما نیازهای آن بدون تغییر می ماند. این مسئله فرصتی است برای اپل تا خودش را به مشخصات مورد نیاز برساند؛ هرچند به طور مجموع کامپیوترهای همخوان با ریفت نیز افت قیمت پیدا خواهند کرد و توسعه دهندگان دست بازتری برای ساخت محصولات متناسب به طیف متنوع کامپیوترهای غیر مک خواهند داشت.

ریفت قصد دارد با کامپیوتر شما همچون یک کنسول خانگی رفتار کند، طوری که بتوانید با کمترین مشخصات سخت افزاری بهترین تجربه از واقعیت مجازی را به دست بیاورید. حال که هیچ دستگاه سخت افزاری مناسبی برای آن وجود ندارد، پشتیبانی و توسعه نرم افزاری برای کامپیوترهای اپل کمی دور از انتظار است.

تلفن هوشمند شما می تواند تجربه قابل قبولی از واقعیت مجازی را برایتان به ارمغان بیاورد، پس توقع داریم یک مک بوک حرفه ای بسیار راحت از پس آن بر بیاید. اما ارزش هزینه و تلاش توسعه نرم افزاری و همینطور ارتقا پشتیبانی سخت افزاری اپل را ندارد، خصوصا در حالی که حتی معمولی ترین بازی های واقعیت مجازی ریفت روی کامپیوترهای مک پاسخگو نخواهند بود. هرچند مسلما می توانیم انتظار داشته باشیم شرکت های دیگر، یا حتی خود اپل دست به ساخت هدست واقعیت مجازی با قابلیت پشتیبانی از کامپیوتر و لپتاپ های مک بزنند. این اتفاق به سادگی و با پایین آوردن مشخصات مورد نیاز بازی ها و نرم افزارها قابل انجام است.

ماجرا در مورد تحقیر یا تکه پرانی به یک شرکت و محصولاتش نیست، بلکه سطح پشتیبانی و توسعه زیرسازه های واقعیت مجازی توسط ریفت است. اگر Oculus محدوده مشخصی برای توسعه هدست های واقعیت مجازی خود ایجاد کرده باشد، اپل دقیقا خارج از آن محدوده قرار دارد.

کروم بوک های ارزان قیمت گوگل برای اولی بار موفق شدند تا در زمینه فروش، مک های اپل را در ایالات متحده آمریکا پشت سر گذارند. با این حال، IDC، سازمان آماری که این ارقام را اعلام کرده، معمولا فروش لپ تای های ویندوزی و کروم بوک را از هم جدا نمی کند اما تحلیلگرشان به وبسایت ورج گفته که: «سیستم عامل کروم در زمینه ارائه به بازار، مک های اپل را در فصل اول 2016 پشت سر گذاشت.»

IDC تخمین زده که میزان ارائه مک به بازار در فصل پیشین، 1.76 میلیون واحد بوده و از سوی دیگر، شرکت های لنوو، HP و Dell با همکاری یکدیگر توانسته اند مجموعا 2 میلیون کروم بوک در فصل اول 2016 به بازار بفرستند.

کروم بوک ها شدیدا در مدارس ایالات متحده آمریکا پرطرفدار هستند و مشخص است که IDC میزان تقاضای مدارس را برای بازار آمریکا در نظر گرفته. خارج از بازار آمریکا، هنوز مشخص نیست که لپ تاپ های ارزان قیمت گوگل چه می کنند. اکثر داده ها صرفا روی بازار آمریکا و موفقیت گوگل در این کشور تاکید دارد.

در حالی که به طور کلی فروش پی سی رو به کاهش است و مایکروسافت از این امر اصلا خشنود نیست، گوگل توانسته رشد کند و از رقبایش فاصله بگیرد. با این حال، طی ماه های جاری بازار پی سی قوت خواهد گرفت. اعلام قابلیت اجرای اپلیکیشن های اندرویدی روی سیستم عامل کروم می تواند این لپ تاپ های ارزان قیمت را بیش از هر زمان دیگری جذاب کند.

پیشتر در مطلبی به معرفی کامل چانگان CS35 محصول جدید چینی و مونتاژی سایپا کاشان پرداخته بودیم. این کراس اوور چینی هفته گذشته در اختیار عده ای از خبرنگاران قرار گرفت تا برای نخستین بار توسط رسانه ها به چالش کشیده شود.

خوشبختانه نسخه مونتاژی نسبت به نمونه وارداتی چندان پیرایش نشده و از نظر تجهیزات رفاهی تقریبا در سطح یکسانی قرار دارد. از جمله تجهیزات رفاهی CS35 می توان به سنسور نور،کروزکنترل، دکمه های تنظیم صدا از روی فرمان، صندلی شش حالته راننده، تودوزی چرم، آینه های تاشو برقی، چراغ های جلو با قابلیت تنظیم ارتفاع چراغ و سانروف اشاره کرد.

جالب تر آنکه در نمونه مونتاژی چراغ مه شک به سپر جلو افزوده شده است و از این رو می توان این نکته را نقطه تمایز ظاهری نمونه های مونتاژی و وارداتی دانست.

هرچند عمده خریداران مدل وارداتی که سال 93 در حدود 85 میلیون تومان برای چانگان CS 35 پرداخته اند و خودرو خود را با ماه ها تاخیر تحویل گرفتند، حالا از قیمت گذاری نسبتا مناسب سایپا و افت قیمت قابل توجه خودرو خود در عذابند ولی می توان این نوید را به مشتریان قدیمی سری وارداتی داد که حالا به لطف مونتاژ شدن این خودرو، نگرانی آن ها بابت خدمات پس از فروش و تامین قطعات یدکی تا حد زیادی مرتفع خواهد شد.

بنابراین می توانند به جای فروش به نگهداری بلند مدت خودرو چینی اصیل خود بیاندیشند بلکه ضرر 20 میلیونی اولیه تا حدی جبران شود.

به لطف وجود این خریداران فداکار، حالا سایپا دید بهتری نسبت به شرایط خدمات پس از فروش CS 35 پیدا کرده است و برخی نقاط ضعف را نیز تصحیح کرده، برای مثال ظاهرا تنظیم ECU خودروهای وارداتی مناسب شرایط روسیه بوده و سیستم کولر خودروهای وارداتی نیز کارایی لازم را نداشته که با انجام تمهیداتی هر دو مشکل رفع شده است.

همانطور که از تصاویر مشخص است، چانگان CS35 به خصوص در رنگ های قرمز و آبی خودرو جذاب و نسبتا زیبایی است و مسلما دل بسیاری خریداران را به لطف این طراحی خوب خواهد بُرد.

اما در فضای درون کابین اثر چندانی از شعار انتخابی سایپا برای این خودرو دیده نمی شود و نمی توان “کیفیت را لمس” کرد.

هرچند طراحی داخلی نیز همانند طراحی بیرون به خوبی انجام شده و ارگونومی کابین و فضای داخلی نیز مناسب به نظر می رسد، اما کیفیت نه چندان جالب پلاستیک های تریم داخلی، نشان می دهد که این چانگان هم کیفیت متفاوتی نسبت به سایر خودروهای چینی در چنته ندارد و از متریال مشابهی شکل گرفته است.

پس از روشن کردن پیشرانه حرکت عقربه های دور موتور و سرعت سنج که یک حرکت رفت و برگشتی تا انتها انجام می دهد، راننده را به یاد خودروهای اسپرت می اندازد اما صدای پیشرانه چهار سیلندر و 1.6 لیتری با 123 اسب بخار قدرت اعلامی سایپا، نشان می دهد که ارتباط خاصی بین این چانگان و یک خودرو اسپرت وجود ندارد.

عملکرد پدالها هرچند بهموقع و پاسخگو است اما در چند ثانیه اول به نظر میرسد که خودرو چندان تمایلی به حرکت پرشتاب ندارد. این موضوع به گیربکس خودرو برمیگردد هرچند که ممکن است این ایراد صرفا در خودرو مورد آزمایش ما باشد چرا که تعدادی از این خودروها که برای آزمایش خبرنگاران در نظر گرفته شده اند که شرایط یکسانی ندارند.

برای مثال این خودرو، پیشتر برای آموزش کارکنان فنی سایپا، باز یا دمونتاژ شده و سپس دوباره آن را مونتاژ کردهاند و به همین دلیل هم هیچ یک از مجموعه های الکترونیکی خودرو کار نمی کند.

با همه اینها پس از گذشت مدتی کوتاه CS35 خود را باز مییابد و شتاب به حد قابل توجهی میرسد که میتوانیم آن را برای استفاده روزمره کافی بدانیم.

در مجموع با توجه به عملکرد سایر خودروهای حاضر در تست می تواند تخمین زد که شتاب صفر تا صد چانگان CS 35 می تواند در حدود 15 ثانیه باشد که در محدوده خودروهای نسبتا کُند قرار می گیرد.

با ورود سریع به پیچها یکی دیگر از مشخصههای این چانگانِ کاشانی رو میشود، CS 35 در محور عقب پایداری قابل قبولی دارد. هرچند این مساله درمورد چرخهای جلو صادق نیست و اگر سرعتتان از حدود 65 کیلومتر در ساعت بیشتر باشد محور جلو به سادگی تمایل خود را برای کم فرمانی و عدم اجرای درست دستورات راننده نشان میدهد.

البته طبیعتا سرعت ناپایداری ارتباط زیادی با زاویه ورود به پیچ و کیفیت آسفالت دارد و نمی توان 65 کیلومتر در ساعت را برای هر پیچ و هر جاده ای معتبر دانست.

این مساله میتواند علل گوناگونی داشته باشد اما آنچه ما بطور تجربی به آن رسیدیم این است که عدم توزیه مناسب وزن باعث می شود که در سرعتهای بالا چسبندگی چرخهای جلو از دست برود.

با رها کردن گاز یا وارد کردن فشار اندکی روی پدال ترمز، وزن خودرو به جلو تمایل پیدا کرده، چسبندگی این محور افزایش یافته و درنهایت مشکل کم فرمانی حل می شود.

شاید با تعویض تایرهای چینی با نمونه های بهتر و مرغوب تر از شدت این مشکل تا حد زیادی کاسته شود، اما نکته اساسی این است که CS 35 مونتاژی سایپا از سیستم پایداری الکترونیکی (ESP) بی بهره است.

این درحالیست که میزان تاثیر گذاری این سیستم در ایمنی خودرو دست کمی از ABS ندارد و نصب آن برای تمام خودروهای اروپایی اجباری شده است، اما خودروسازان ایرانی و حتی وارد کنندگان خودروهای چینی معمولا این سیستم را از محصولات خود حذف می کنند.

تعلیق و فنربندی چانگان CS 35 چندان پیشرفته نیست اما کارایی نسبتا مناسبی دارد و با توجه به دستاندازهای مخصوص تعبیه شده در مسیر آزمایش فنیِ سایپا کاشان، خیال مارا از این بخش راحت کرد، البته این به این معنا نیست که حتی برای یک لحظه تصور آفرود رفتن با چانگان CS35 به ذهنتان خطور کند و این عملکرد مناسب صرفا ویژه جادههای شهری است!

نکته دیگری که باید درنظر بگیریم این است که علیرغم عملکرد مناسب سیستم تعلیق و ترمز، گیربکس نهچندان لذت بخش یکی از ایرادات این چانگانِ سایپایی است.

تکنولوژی قدیمی این گیربکس تیپ ترونیک یکی از علتهای همان مکثهای مذکور در شتابگیری اولیه است و در حالت دستی تاخیرهای محسوسی را از خود نشان میدهد بطوری که پس از مدتی حالت D و اتوماتیک را به دستی آن ترجیح میدهید.

گشتاور 160 نیوتنمتری باعث شده تا در سربالایی 20 درجه موجود در مسیر آزمایش فنی، خودرو عملکرد مشخصی داشته باشد و از عهده انتظاراتمان برآید البته درصورتی که خودرو را در این شیب متوقف کنید و دوباره بخواهید بالا بروید متوجه اندکی عقبگرد و سپس فشار زیادی که به موتور میآید، خواهید شد.

بنابراین مشخص است که اگر با وزن زیاد (بار و مسافر) در یک مسیر سربالایی به ترافیک برخورد کنید، فشار زیادی به اجزای فنی این کراس اوور چینی وارد می شود و ممکن است عطای شیب پیمایی را به لقایش ببخشید.

نتیجه نهایی

با دو دیدگاه مثبت یا منفی می توان به چانگان CS35 نگریست.

مثبت از آن جهت که در شرایط فعلی بازار خودرو که علاقه زیادی به خودروهای کراس اوور ایجاد شده، نمونه های اتوماتیک (حتی چینی) بیش از 75 میلیون تومان قیمت می خورند و حالا CS 35 با قیمتی مناسب تر و ظاهر جذاب خود می تواند دل بسیاری افراد را شاد کند.

از سوی دیگر ابعاد و اندازه، مشخصات فنی و امکانات رفاهی، اکثر افراد را برای زندگی روزمره شهری راضی می کند و از این رو مشتریان کم توقع احتمالا از انتخاب CS 35 پشیمان نخواهند شد، البته به شرطی که سایپا در زمینه خدمات پس از فروش این مدل خوب عمل کند.

اما دیدگاه منفی یا کمی سخت گیرانه ای نیز وجود دارد که معمولا زاویه دید افرادی است که مشخصات فنی این خودرو را با سایر مدل های موجود در بازار مقایسه می کنند.

جایی که نسبت نیرو به وزن یا تکنولوژی گیربکس این مدل عملا تفاوتی با امال 206 اتوماتیک ندارد و به سبب ناشناخته بودن برند چانگان، طبیعتا از نظر خدمات پس از فروش و عرضه قطعات یدکی نیز ریسک بیشتری نسبت به سایر خودروهای تولید داخل یا حتی چینی هایی که چند سال سابقه مونتاژ دارند، وجود خواهد داشت.

در واقع پرداخت چنین بهایی و پذیرفتن ریسک خرید یک خودرو چینی، با توجه به مشخصات فنی کاملا معمولی این مدل منطقی نیست و شاید قبول ریسک خرید یک خودرو دست دوم شناخته شده با قیمت 60 میلیون تومان به مراتب پذیرفتنی تر باشد.

به خصوص که با چنین بودجه ای خودروهای نسبتا قابل قبولی از مزدا 3 نسل قبل گرفته تا تویوتا کرولا قدیمی و حتی کیا پیکانتو 2014 قابل انتخاب است که این آخری اتفاقا گارانتی هم دارد.

از منظر این افراد پرداخت 62 میلیون تومان برای چانگان CS35 به عنوان یک خودرو چینی که اساسا کاربرد درون شهری دارد، توجیه پذیر نخواهد بود مگر آنکه خودرو دیگری را برای استفاده مسافرتی در اختیار داشته باشید و چانگان را به عنوان خودرو دوم برای رفت و آمد روزمره استفاده کنید.

طبیعتا دیدگاه هر دو دسته درست است و نمی توان در شرایط فعلی که زمانه قحط الرجال خودروهای خوب و با کیفیت است، به خریداران یا منتقدان محصولات چینی خُرده گرفت، اما آنچه واضح است اینکه شاید CS35 طراحی یا کیفیت فنی قابل قبولی (نسبت به خودروهای تولید داخل) داشته باشد، اما از نظر فنی برای استفاده خانوادگی در جاده ها نمی تواند قدرتمند ظاهر شود و پشت فرمان این خودرو ناچارا باید اتوبان قزوین رشت را به جاده چالوس ترجیح دهید.

چه بخواهید از یک دوربین دیجیتال تک لنزی حرفه ای و چه از دوربین اسمارت فون تان برای ثبت تصاویر بهره ببرید، یک سری قوانین کلی وجود دارد که کافی است آن ها را رعایت کنید تا تصویر شما بهتر و زیبا تر شوند.

دوربین اسمارت فون های امروزی به قدری پیشرفت کرده اند که کاربران می توانند با استفاده از آن ها شفافترین تصاویر ممکن را بگیرند. با این حال آنانی که قصد دارند عکاسی را به صورت حرفه ای دنبال کنند، برای ثبت بهترین تصاویر ممکن، باید از فاکتورهای محیطی مانند کنتراست، فوکوس و نور به بهترین شکل ممکن بهره ببرند. 6 ترفندی که جمع آوری کرده ایم، به شما کمک خواهند کرد که با زیر و خم هنر عکاسی آشنا شده و تصاویر زیباتری ثبت کنید.

به درستی فوکوس کنید

یکی از فاکتور های تصاویر بی نقص، فوکوس آن ها است.

گرچه بیشتر اسمارت فون ها از تکنولوژی فوکوس خودکار بهره می برند، اما بهتر است حداقل یک ثانیه به دوربین تان فرصت دهید تا روی هدف عکاسی فوکوس کند. اگر هدف عکاسی شما نسبت به سایر اشیا و سطح های موجود در تصویر کنتراست خوبی هم داشته باشد، اسمارت فون شما کارش را بهتر انجام خواهد داد.

برخی از اسمارت فون ها از تکنولوژی ای به نام فوکوس دو مرحله ای استفاده می کنند که فوکوس بهتر روی هدف عکاسی را ممکن می سازد.

هنگام فوکوس روی سوژه، قانون «یک سوم» را فراموش نکنید. این قانون می گوید که اگر تصویر با دو خط افقی و عمودی به 9 قسمت کاملا مساوی تقسیم شود، مهم ترین المان های تصویر باید در محل برخورد این خطوط قرار بگیرند و نه در بین این خطوط و در یکی از این 9 قسمت.

و صد البته همان طور که خودتان هم می دانید، تا حد ممکن دوربین را ثابت نگه دارید و از لرزش آن جلوگیری کنید! لرزش موجب به هم ریختن فوکوس دوربین شما و در نتیجه به وجود آمدن تصاویر بلورین خواهد شد.

از ثبت تصاویر شسته رفته بپرهیزید

اگر به منظره ای بی همتا در یک شب نسبتا تاریک بر خورده و بخواهید که آن را با ثبت یک عکس جاودانه کنید، احتمالا به فلش دوربین خود به عنوان منبع روشنایی تکیه خواهید کرد. در این صورت به احتمال بسیاری تصویر نهایی شما حالتی مرده به خود خواهد گرفت؛ تصویری بدون عمق که رنگ ها به درستی در آن ثبت نشده اند.

این مشکل اغلب از عدم توانایی دوربین اسمارت فون در تخمین درست نوردهی (اکسپوژر) و یا یکدست بودن نور محیط نشات می گیرد. البته اغلب اسمارت فون ها توانایی جبران مشکلات اکسپوژر و در نتیجه بخشیدن کنتراست مناسبی به تصویر را به صورت دستی در اختیار عکاسان قرار می دهند.

یکی از ترفند ها برای جلوگیری از ثبت تصویر مرده، این است که از فلش به عنوان منبع نور اصلی تصویر استفاده نکنید، بلکه فلش باید یکی از نور های محیطی باشد که برای جلوگیری از آهسته شدن سرعت شاتر (فاصله زمانی بین باز شدن شاتر و افتادن نور روی حسگر های الکترونیکی) به کار گرفته می شود.

اگر نور فلش تنها منبع روشنایی شما است، باید سعی کنید آن را روی سطحی بازتاب کننده بتابانید تا نورش از جهتی دیگر وارد تصویر شود. در غیر این صورت تصاویر شما حالتی بدون عمق و مسطح به خود خواهند گرفت.

در شرایط محیطی مناسب عکاسی کنید

پیکسل های حسگر های الکترونیکی دوربین های اسمارت فون ها بسیار فشرده هستند، در نتیجه توانایی محدودی در ثبت تمامی جزئیات تصویر دارند و راحت تر تحت تاثیر نویز قرار می گیرند. اگر سعی کنید تا حد ممکن این موارد را روی سوژه عکاسی تان اعمال کنید می توانید تصاویر بهتری بگیرید.

• از محیط های کم نور اجتناب ورزید.
• از استفاده از نور پس زمینه بپرهیزید.
• از کنتراست کم که موجب می شود سوژه عکاسی شما در محوریت عکس قرار نگیرد، خودداری کنید.

علاوه بر این ها سعی کنید تا حد ممکن اشیا متحرک را از صفحه تصویر تان حذف و هنگام عکاسی از اشخاص روی چهره آنان به عنوان نقطه کانونی تمرکز کنید.

اهمیت نورپردازی را دست کم نگیرید

برای خلق تصاویر بهتر، باید نور های موجود در تصویر شما عمق کافی را داشته باشند تا بتوانید رنگ های مشخصی را در کانون توجه قرار دهید. استفاده از نورافکن یکی از تکنیک های کلاسیک عکاسی برای تاکید روی رنگی خاص به منظور محوریت دادن به آن رنگ در تصویر نهایی قلمداد می شود.

باید با رنگ نور ها و تاثیری که روی تصویر نهایی شما خواهند داشت به درستی آشنا شوید. مثلا بدانید که نور هایی به طیف رنگی زرد و یا نارنجی با اشیایی که رنگی گرم دارند بهتر جفت می شوند، خصوصا اگر بخواهید برای سوژه عکاسی تان پس زمینه ای جذاب داشته باشید.

لحظه ها را ثبت کنید

بهترین عکاسان اهمیت لحظه ها و ثبت بهترین آن ها را به درستی درک می کنند و با مزایای آن به خوبی آشنایند. گاهی برای خلق بهترین تصویر ممکن، آن ها برای ساعت ها روی آماده سازی یک صحنه کار می کنند و با صبر و حوصله فراوان، مدت مدیدی به انتظار پیش آمدن آن لحظه ای را که به دنبالش بودند می نشینند.

برای عکاسی با اسمارت فون ها، ابتدا باید تنظیماتی که معمول ترند و بیشتر در عکاسی از آن ها استفاده می شوند را بشناسید و مطمئن شوید که تنظیمات اپلیکیشن عکاسی تان روی این گزینه ها تنظیم شده.

در تنظیمات پیش فرض اکثر اپلیکیشن های عکاسی، فلش روی گزینه غیر فعال، جبران نوردهی روی صفر و White Balance روی خودکار تنظیم شده اند. حال باید برای پیش آمدن بهترین لحظات صبر کنید. هنر یک عکاس است که ارزش لحظات را درک کند و از قابی ساده، عکسی زیبا ثبت کند.

در عکاسی صاحب سبک باشید

به مرور که توانایی های عکاسی شما پیشرفت می کند، تصاویر تان جلوه گر سبک بخصوص شما در عکاسی خواهند شد. هر تصویر امضایی خواهد بود از هنر عکاسی شما، به این معنی که تمامی تصاویر تان به سبک مخصوصی تثبیت خواهند شد؛ با استفاده جذاب از نور و بازتاب نور و یا فوکوس و کنتراستی غیر معمول و زیبا.

از آزمایش کردن سبک های گوناگون هراسی نداشته باشید. با دست کاری در تنظیمات پیش فرض اپلیکیشن های عکاسی سعی کنید شیوه های جدیدی را امتحان و یا حتی خلق کنید. در نهایت تصویری که بیشتر مورد پسند شما است، سبک عکاسی شما را مشخص خواهد کرد.

پتنتی که امروز منتشر شد نشان می دهد که احتمالا قلم های گوگل در آینده ای نزدیک، روی ترکپدهای مک هم کار کنند، درست همانطور که روی آیپد پرو قابل استفاده هستند.

این پتنت ابتدا در سال 2014 ثبت شده بود، زمانی که اپل هنوز به این ابزار «استایلوس» می گفت. در اکثر بخش های این پتنت دقیقا همان کاربرد امروزی اپل پنسل را می بینیم اما در برخی از تصاویر هم ترکپدهایی به چشم می خورد که روی هیچ آیپدی وجود ندارند.

در پتنت توضیح داده شده که چطور یک استایلوس می تواند با کمک یک سنسور اینرسی سه یا شش محوره نقش یک ابزار ورودی عمومی تر را ایفا کرده و به عنوان مثال به عنوان یک دسته بازی یا ماوس معلق (ماوسی که برای عملکرد نیازمند یه یک سطح فیزیکی نیست) به کار برود.

اپل پنسل به کار رفته در این پتنت اما به هر حال بسیار پیچیده تر از مدل کنونی است که در بازار به فروش می رسد و می تواند در سه بعد حرکات جانبی را تشخیص دهد.

مثل همیشه، باید بگوییم که شاید و فقط شاید چنین قابلیتی بعدها و در نسل بعدی اپل پنسل دیده شود و شاید هیچگاه از ترک پد مک بوک ها نتوان به عنوان سطحی برای طراحی استفاده کرد.

شب گذشته، کمپانی گوگل کنفرانس سالانه I/O را در منطقه مانتین ویو ایالات کالیفرنیا آغاز نمود و بیش از 100 هزار نفر به صورت آنلاین مشغول تماشای نطق اصلی این رویداد بودند. گوگل طی کنفرانسی دو ساعته، با صحبت درباره برنامه های آتی خود و معرفی محصولاتی از قبیل اپلیکیشن ها، دستگاه های پوشیدنی، هوش مصنوعی، واقعیت مجازی و البته اندروید N، مخاطبان حاضر در سالن و دیگر بینندگان مراسم در سراسر جهان را هیجان زده کرد.

اندروید N که قرار است در پاییز امسال عرضه شود، نه تنها نسبت به نسخه های قبلی بهبود فراوان یافته بلکه از قابلیت های جدیدی نیز بهره می برد که از جمله آنها می توان رابطه برنامه نویسی Vulkan اشاره کرد. این رابط به توسعه دهندگان اجازه می دهد تا به صورت مستقیم به پردازنده گرافیکی دستگاه دسترسی داشته باشند و به تبع آن، بازی های توسعه یافته می کمک Vulkan گرافیکی خیره کننده تر را به نمایش خواهند گذاشت. بازیسازان حالا می توانند جلوه های دیداری بیشتری مانند موشن بلور، بازتاب ارتقایافته نور، افکت آب و دیگر افکت هایی از این دست را بدون نیاز افت پرفورمنس، در مقابل دیدگان گیمرهای بگذارند.

درباره رابط برنامه نویسی Vulkan می توان ساعت ها صحبت کرد و ده ها پاراگراف به مباحث فنی آن اختصاص داد؛ اما شاید ویدیویی که در این مطلب قرار گرفته، حق مطلب را بهتر ادا کند و بتوانید به صورت ملموس و کاملا واضح، تفاوت های شگرفی که Vulkan با خود به همراه خواهد آورد را تماشا کنید. ویدیوی مورد اشاره اندکی پس از پایان مراسم شب گذشته گوگل منتشر شده است و بازی Need For Speed No Limits را با بهره گیری و بدون بهره گیری از رابط برنامه نویسی Vulkan به نمایش می گذارد.

در پایان باید گفت که در حال حاضر، دو موبایل پرچمدار گلکسی اس 7 و گلکسی اس 7 اج سامسونگ، از رابط برنامه نویسی Vulkan پشتیبانی می کنند اما اپلیکیشن هایی که به کمک آن توسعه یافته و عرضه شده اند، بسیار محدود است. در هر صورت، قرار دادن Vulkan در اندروید بعدی سبب خواهد شد تا دستگاه های بیشتری به آن دسترسی داشته باشند و شاهد عرضه بازی های بیشتری به کمک این رابط برنامه نویسی باشیم. در ادامه ویدیوی مقایسه مورد اشاره، قابل مشاهده است؛ ضمنا با توجه به سقف اتومبیل و زمین مسیر مسابقه، بهتر به تفاوت های دو حالت پی خواهید برد.

فضای Sandstorm: Pirate Wars را می توان ترکیبی از فیلم Mad Max: Fury Road و بازی Fallout دانست. وجود محیطی آخر الزمانی، صحرای عظیم و جنگ با ماشین های پرنده همگی دلیلی بر این ادعا هستند. البته همین ابتدا متن بگوییم این ویژگی به یکی از بزرگترین برگ برنده های عنوان یوبی سافت بدل گشته است.

یوبی سافت هم که بدون شک می شناسید، شرکتی که بیشتر با فرنچایزهایی مانند اساسینز کرید شناخته می شود. آن ها در طول چند ماه اخیر نشان داده اند که علاقه زیادی به حضور جدی تر در بازار پرسود بازی های موبایل دارند. اگر به یاد داشته باشید، چند روز گذشته عنوانی بسیار موفق از این شرکت با نام Hungry Shark World را برای اسمارت فون ها معرفی کردیم.

Sandstorm: Pirate Wars آمده تا تیر خلاص را بزند و بگوید که دیگر نام یوبی سافت روی یک بازی موبایل، مهمترین دلیل برای دانلود آن است. نمی دانیم استودیو سازنده برای سیستم مبارزات طوفان شن از چه ایده ای استفاده کرده اما فکر کنیم منبع الهام اصلی آن ها سبک درگ ریسینگ [Drag Racing] بوده.

همان طور که می دانید در بازی های این سبک دو موتور، ماشین یا هر وسیله نقلیه دیگری باید در محیطی دو بعدی با یکدیگر مسابقه دهند. در این بین مهمترین نقشی که شما ایفا می کنید تعویض دنده یا استفاده از نیتروژن خواهد بود. مبارزات طوفان شن از سیستمی مشابه پیروی می کند. در بازی باید با انتخاب یک ماشین جنگی به رقابت با دیگر بازیکن های جهان بپردازید.

در هر مسابقه هم دو ماشین جنگی حضور دارد. چند نکته باعث شده تا گیم پلی خشکی که بعضا در بازی های درگ ریسینگ میبینیم را در طوفان شن شاهد نباشیم. اولین آن به استراتژی های هنگام حمله باز می گردد. برای استفاده از هر سلاح باید صبر کنید تا نوار انرژی که در گوشه سمت چپ صفحه وجود دارد کامل شود.

اسلحه های موجود دارای سرعت، قدرت و کارایی متفاوتی هستند. بنابراین هر کدام انرژی های مختلفی دارند. در طول بازی باید بدانید از کدام تجهیزات جنگی استفاده کرده و ابتدا چه قسمت هایی از ماشین حریف را هدف قرار دهید. این المان به ظاهر کوچک موجب گشته تا استراتژی در طول حملات از اهمیت بسیار بالایی برخوردار شود.

نکته دوم به شخصی سازی بسیار وسیع بازی اختصاص دارد. استودیو سازنده در این بخش واقعا سنگ تمام گذاشته و بازیکن ساعت ها می تواند خود را سرگرم آن کند. سلاح های گوناگون قابل ارتقا، خرید جنگنده های هوایی و شخصی سازی آن ها از اصلی ترین دلایل ادامه بازی هستند. بدون شک علاقه مندان به سبک نقش آفرینی با وجود این گستردگی لذت زیادی از طوفان شن می برند.

البته المان های استفاده شده از نقش آفرینی تنها به بخش بسیار جذاب بالا محدود نیست. در بازی قسمتی با عنوان Pirate Arena وجود دارد که با رفتن به آن جا می توانید ماموریت هایی را از شخصیت ها دریافت کنید. با انجام آن ها هم پاداش هایی به دست خواهید آورد.

همان طور که بالاتر گفتیم یکی از جذابیت های اصلی طوفان شن به اتمسفر زیبایش بر می گردد. به رسم دیگر بازی های یوبی سافت روی پلتفرم های موبایل، دوباره با عنوانی قدرتمند از دیدگاه گرافیکی طرف هستیم. تمامی بخش ها دست به دست هم داده اند تا بازیکن را در دنیایی آخر الزمانی غرق کنند. از لباس های شخصیت ها بگیرید تا موسیقی بی نظیر که بدون شک دل کاربرها را می رباید.

اگر ذهن مان یاری کنید، نمونه ای که گیم پلی مشابه طوفان شن داشته باشد در پلتفرم های موبایل موجود نیست. بنابراین تجربه آن می تواند احساسی تازه در بازیکن ها به وجود بیاورد. حتی اگر در گذشته هم شاهد عنوانی همانند طوفان شن بوده باشیم، با وجود عناصر بسیار جذاب بازی دلیلی برای تجربه نکردنش وجود ندارد.

شرکت تایوانی مدیاتک شاید بازار بزرگی در آمریکا نداشته باشد اما به خاطر چیپست های ارزان قیمت اما بسیار قدرتمند اش در آسیا، خصوصا چین و هند طرفداران بسیاری دارد. با این حال، این تولیدکننده تایوانی مشکلات بسیاری دارد و سعی می کند با همگام بودن با تکنولوژی پیشتاز باشد. در آخرین اقدام، آن ها قرار است با پروژه Daydream VR گوگل همگام شوند.

Daydream پلتفرمی است که تمام تلفن های همراه اندرویدی را به نمایشگری با پتانسیل اجرای واقعیت مجازی تبدیل می کند. اما هر تلفنی با هر امکانات سخت افزاری قادر نیست تا اجرا کننده واقعیت مجازی در سطوح بالا باشد.

به همین سبب، تولیدکنندگان چیپ های تلفن همراه باید به فکر راه چاره ای باشند و ابزارهای قدرتمند توسعه دهند تا توسعه دهندگان اپلیکیشن ها و سازندگان موبایل بتوانند از قابلیت های بیشتری بهره جویند.

این مسئله نشان می دهد که گوگل و مدیاتک رابطه نزدیکی دارند و اگرچه آمریکا بازار محبوبی برای مدیاتک نیست اما گوگل هوای مشتریان شرقی اش را هم دارد.